W maju 1990 roku Polska przedstawiła formalny wniosek w sprawie stowarzyszenia ze wspólnotami europejskim. Negocjacje trwały około roku i zakończyły się podpisaniem 16 grudnia 1991 roku Układu Europejskiego, ustanawiającego stowarzyszenie między Rzeczpospolitą Polską z jednej strony a Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi z drugiej strony. Układ wszedł w życie dopiero w 1994 roku ze względu na długotrwałe procedury ratyfikacyjne w 12 państwach członkowskich, Parlamencie Europejskim oraz parlamencie polskim. Aby jednak nie wstrzymywać realizacji znacznej części zawartych w nim postanowień, handlowa część Układu weszła w życie 1 marca 1992 roku w formie umowy przejściowej. Układ Europejski stanowi podstawę procesu dostosowań legislacyjnych i gospodarczych do wymogów stowarzyszenia ze Wspólnotami, a następnie do pełnej integracji obu organizmów gospodarczych. Dokument ten nie wyrażał zobowiązania krajów Wspólnot Europejskich do przyjęcia Polski w skład członków ugrupowania, lecz jedynie przyjęcie do wiadomości dążeń Polski. Dopiero w czerwcu 1993 roku po dyplomatycznych zabiegach rządu polskiego, Rada Europejska na spotkaniu w Kopenhadze uznała, iż stowarzyszone państwa Europy Środkowej mogą stać się członkami Wspólnot. Podano wówczas cztery wymagania, którym powinny sprostać państwa kandydujące: - stabilność instytucji gwarantujących demokrację, - funkcjonowanie gospodarki rynkowej, - zdolność do sprostania warunkom konkurencji i siłom rynkowym w Unii, - zdolność przyjęcia wszystkich zobowiązań wynikających z członkostwa. Polska złożyła wniosek o członkostwo w Unii Europejskiej 5 kwietnia 1994 roku. Biorąc pod uwagę oceny zdolności integracyjnej poszczególnych kandydatów dokonanych przez Komisję Europejską i zawarte w przygotowanej przez nią w 1997 roku Agendzie 2000, Rada Europejska na posiedzeniu w Luksemburgu w grudniu 1997roku ustaliła termin negocjacji akcesyjnych na marzec 1998 roku. Miały one dotyczyć krajów najbardziej zaawansowanych w reformach, a wiec: Polski, Czech, Estonii, Słowenii, Węgier i Cypru. Na konferencję inauguracyjną na szczeblu ministrów spraw zagranicznych w marcu 1998 roku w Londynie zaproszono również pozostałych 5 kandydatów z Europy Środkowo - Wschodniej: Litwę, Łotwę, Słowację, Bułgarię i Rumunię, ale rozpoczęły one negocjacje dopiero w 2000 roku. W celu najlepszego przygotowania się do negocjacji z Unią Europejską Polska podjęła wiele działań. W 1996 roku rozpoczął działalność Komitet Integracji Europejskiej, zajmujący się programowaniem i koordynowaniem działań dostosowawczych Polski do standardów...