Po trwającym niespełna 10 wieków średniowieczu nastał nowy okres - renesans. Zmienił się światopogląd, zmieniły się wartości. W centrum świata stanął człowiek i jego potrzeby, zaczęto zadawać sobie pytania o miejsce i rolę człowieka we wszechświecie. To właśnie ludzie stali się najczęstszym tematem literackim i filozoficznym. Jednym z najwybitniejszych polskich twórców tego okresu był Jan Kochanowski – ojciec poezji polskiej, autor wielu wspaniałych pieśni, trenów i fraszek. Był osobą niezwykle wykształconą i oczytaną, pełniącą przez pewien czas funkcje sekretarza królewskiego na dworze Zygmunta Augusta .Przedstawiciel filozofii stoickiej, epikureizmu, renesansowego neoplatonizmu oraz głębokiej wiary w Boga - co widoczne jest w jego twórczości. Każdy z jego utworów miał określony charakter – od zabawowego czy dydaktycznego, po dzieła refleksyjne i filozoficzne – takie, które wywierały wpływ na czytelniku. Do jego najważniejszych dzieł możemy zaliczyć ,,Odprawę posłów greckich", ,,Psałterz Dawidów’’, czy zbiory Pieśni, Trenów i Fraszek. Jednym z wielu utworów Jana Kochanowskiego jest ,,Pieśń XIX” zwana również ,, Pieśnią o dobrej sławie ’’. Jest to pieśń filozoficzno-refleksyjna , której głównym tematem jest określenie celu i sensu ludzkiego życia. Ukazuje świat wartości człowieka renesansu, wskazuje, że jest to osoba cielesna, bowiem składa się z duszy i ciała. Jednocześnie podkreślana jest przemijalność, ulotność ludzkiego życia – śmiertelność . Warto zwrócić uwagę na podmiot liryczny , osobą mówiącą w wierszu jest myśliciel ,który swe rozmyślania kieruje do ludzi ,pragnie im przekazać swe spostrzeżenia .Oświadcza że na tym świecie pełnym rzeczy nietrwałych , przemijalnych ,doczesnych ,warto zabiegać tylko „o dobrą sławę”, którą potomni zachowają w pamięci : „ A starać się , ponieważ musi zniszczeć ciało , Aby imię przynajmniej po nas tu zostało?” Oznacza to że poprzez swoją poezję można uzyskać nieśmiertelność ,gdyż wiadome jest ,że „ musi zniszczeć ciało” . Ludzie renesansu zaakceptowali śmierć ,wiedzieli że wobec niej wszyscy są równi i nikt jej nie uniknie . Wykorzystali więc sztukę ,by pozostawili po sobie niezatarty ślad. W drugiej zwrotce autor zwraca uwagę na różnice między człowiekiem a zwierzęciem ,między nimi znajduje się wiele różnic .Zostaliśmy wyróżnieni przez Boga : „ Nie chciał nas Bóg położyć równo z bestyjami : Dał nam rozum , dał mowę , a nikomu z nami”. Bóg stworzył nas lepszymi od innych istot , które nie posiadają rozumu i mowy. Powinniśmy to wykorzystać do spełniania ważnych celów w życiu na ziemi jak i w niebie. Każdy został...