W różnych epokach ludzkości ludzie mieli różne podejście do życia oraz śmierci. O takich stosunkach w poszczególnych epokach dowiadujemy się między innymi z utworów literackich. W epoce romantyzmu jednym z takich utworów jest „Kordian” Juliusza Słowackiego. „Kordiana” polski dramatopisarz zaczął pisać w pierwszym kwartale 1833 roku w Genewie. Utwór ten na początku był pisany jako pierwsza część trylogii, której tytułem miał być „Kordian”. Jednak podczas pisania drugiej części autor stwierdził, że nie dokończy utworu jako trzyczęściowego i spalił niechciane dzieło, zostawiając pierwszą część, która otrzymała tytuł jaki miała mieć cała trylogia. Ostatecznie lektura ta ukazała się po raz pierwszy w 1834 roku w Paryżu. Głównym i za razem tytułowym bohaterem dramatu romantycznego jest Kordian, który w momencie rozpoczęcia akcji jest piętnastoletnim chłopcem z duszą romantyka. W Kordianie da się zauważyć indywidualizm, bunt wobec świata oraz patriotyzm. Bohater przeżywa nieszczęśliwą miłość, do której, jak każdy romantyk, przywiązuje dużą wagę. Nastolatek nie ma planów na dalsze życie, brakuje mu celu. Porównuje stan swojej duszy do jesiennego krajobrazu, który go otacza. W wyborze dalszej drogi życiowej pomaga mu sługa Grzegorz, który opowiada chłopcu trzy historie, które mają pokazać różne możliwości jakie może wybrać Kordian w dalszym życiu. Pierwsza historia jest o Janku co psom szył buty. Historia ta ma pokazać głównemu bohaterowi, że nie ważne kim się jest, a to żeby wykonywać swój fach profesjonalnie. Kolejną opowieścią jest opowieść o bitwie pod piramidami, która miała pokazać Kordianowi, że dzięki przyjaciołom, którzy mają ten sam cel można wiele osiągnąć. Ostatnią historią jest opowieść o dzielnym Kazimierzu. Jest to opowieść w która ukazuje heroiczną walkę bohatera, który poświęca swoje życie za innych. Kiedy Kordian ukończył osiemnaście lat, sprzedał swój dom, a za otrzymane pieniądze wyruszył w podróż po Europie, podczas, której chce zobaczyć jak wygląda świat po za granicami własnego państwa oraz wyrobić sobie swoją opinię na temat życia. Kordian zaczyna podróż od Anglii, gdzie udał się do James Park. Dozorcy udziela opłaty za trzy osoby, choć jest sam. Dzięki temu nawiązuje się rozmowa, z której Kordian wyciąga wniosek, że światem rządzi pieniądz. Następnie udaje się do Dover, gdzie siedzi na białej kredowej skale i czyta szekspirowską tragedię pod tytułem „Król Lear”. Po przeczytaniu fragmentu, dochodzi do wniosku, że świat literacki stworzony przez Szekspira w tym utworze jest lepszy od świata stworzonego przez Boga. Stwierdza też, że życie...