Miłości jest jednym z najtrudniejszych pojęć, które możemy zdefiniować.Jest zarówno piękna i głęboka, dająca pełnię szczęścia jak i potrafiąca zabić. Rodzi się z niczego i umiera ze wszystkiego. Nie umiemy powiedzieć czym jest, ponieważ ma tak wiele twarzy. To wartość, którą często przeciwstawia się złu. Można wyróżnić wiele rodzajów miłości. Miłość spełnioną i niespełnioną, fizyczną oraz duchową, ale także można rozróżnić adresatów miłości: Boga, ojczyznę, przyjaciół, rodziców. Nikt do końca nie wie, Dlatego ludzie wciąż próbują ją definiować, ujmować w nowe ramy, ponieważ nikt do końca nie wie czy ona jest. Pewne jest, że świat bez miłości nie mógłby istnieć, a jej brak powoduje największe cierpienia i spustoszenia w duszy człowieka. Jednak jedno jest pewne. Prawdziwa wielka miłość jest zdolna przezwyciężyć nawet śmierć. Co jest częstym tematem literackim i pełni różne funkcje. Mit o Orfeuszu i Eurydyce jest utworem przedstawiającym prawdziwą silniejszą niż śmierć miłość małżeńską, która ukazuje potęgę więzi łączącej dwie osoby, sprzeciwiającej się nawet Bogom. Orfeusz, król Tracji, syn boga rzecznego Ojagrosa i muzy poezji Kaliope,był śpiewakiem i pięknie grał na gitarze. Grą i śpiewem oczarowywał ludzi i naturę. Kiedy zmarła jego żona, Eurydyka, cierpienie jego było tak wielkie, że postanowił zejść po nią do Hadesu. Swoją muzyką oczarował całe podziemie. Charon przewiózł go za darmo na drugi brzeg Styksu, a władca Hadesu zgodził się na powrót Eurydyki na ziemię. Postawił jeden warunek – aż do momentu wyjścia z krainy umarłych Orfeusz nie mógł obejrzeć się, jednak nie wytrzymał i zrobił to. Dopiero po wyjściu z Hadesu zorientował się, że jego małżonka została wewnątrz. Pewnej nocy „rozszalały orszak bakchiczny i obłąkane menady rozerwały jego ciało na sztuki”. Oderwana od tułowia głowa dopłynęła do morza i wciąż powtarzała imię Eurydyki. Miłość małżonka trwała nadal mimo śmierci. Wciąż trwała i żyła w jego sercu. Jednak jedynym sposobem ponownego złączenia się była śmierć Orfeusza. Poświęcił wszystko tylko po to by być obok ukochanej. Dzieje Tristana i Izoldy są bohaterami wzruszającej historii miłosnej, która powstała w cyklu legend celtyckich. Tematem utworu jest niezwykle silna miłość, pełna zarówno w wymiarze duchowym, jak i fizycznym, odwzajemniona. Motyw tego uczucia ma na celu ukazanie potęgi uczucia młodych ludzi oraz połączenia go z ich młodym temperamentem. Kiedy Tristan, wierny wasal i siostrzeniec króla Marka, wiózł Izoldę do króla, którego żoną miała zostać, przez pomyłkę wypili napój miłosny, przygotowany przez matkę Izoldy dla króla...