Miary średnie - charakteryzują średni lub typowy poziom wartości cechy. Wokół nich skupiają się pozostałe wartości analizowanej cechy. Dzielą się na dwie grupy: - średnie klasyczne - średnie pozycyjne Średnie klasyczne liczone są ze wszystkich wartości cech analizowanych jednostek zbiorowości. Do grupy średnich klasycznych zaliczana jest: - średnia artmetyczna - średnia harmoniczna - średnia geometryczna Średnia arytmetyczna wyraża przeciętny poziom obserwowanej cechy statystycznej w zbiorowości. Średnia jest więc sumą wszystkich wartości cechy podzieloną przez liczbę wszystkich jednostek badanej zbiorowości. W zależności od rodzaju badanego szeregu może być ona nieważona lub ważona. Średnia arytmetyczna stosowana jest w odniesieniu do zbiorowości jednorodnych, o niewielkim stopniu zróżnicowania wartości zmiennej. Średnia ważona – średnia elementów, którym przypisywane są różne wagi (znaczenia) w ten sposób, że elementy o większej wadze mają większy wpływ na średnią. średnia arytmetyczna nieważona jest to suma wartości wszystkich obserwacji badanej zbiorowości podzielona przez jej liczebność Odwrotnością średniej arytmetycznej jest średnia harmoniczna z odwrotności wartości zmiennej. Do obliczenia średniej harmonicznej z szeregów rozdzielczych (punktowych lub przedziałowych) należy uwzględnić liczebności (wagi). Średnią harmoniczną stosuje się w przypadku gdy wartości zmiennej podane są w jednostkach względnych (np. m/s, cm/osoba), natomiast wagi są w jednostkach liczników tych jednostek względnych (np. m, cm). Kolejną miarą klasyczną jest średnia geometryczna, która definiowana jest jako pierwiastek n-tego stopnia z iloczynu n wartości danej zmiennej: Średnia geometryczna znajduję zastosowanie w badaniu średniego tempa zmian zjawiska. Średnie pozycyjne wskazują określoną pozycje jednostek. Do miar średnich pozycyjnych zaliczamy: - dominante -...