Ruch jako zjawisko fizyczne Ruch jako zjawisko fizyczne, (według encyklopedii PWN) to „zmiana w czasie położenia ciała materialnego względem danego układu odniesienia lub zmiana wzajemnego położenia elementów ciała”. Ruch jest to zmiana położenia ciała w czasie i przestrzeni względem obranego układu odniesienia. Aby opisać ruch potrzebne są następujące wielkości: · Czas (t) [s, min, h] - wielkość fizyczna określająca kolejność zdarzeń oraz odstępy między zdarzeniami zachodzącymi w tym samym miejscu · Tor – linia prosta po której porusza się ciało · Droga (s) [cm, m, km] - długość toru, po jakim ciało się poruszało. Jest określone przez równanie toru - wzór zależny od kształtu toru (odcinek, łuk, parabola itd). · Wektor przemieszczania (przesunięcia) – wektor łączący położenie początkowe z końcowym. Dla dowolnego ruchu krzywoliniowego wartość tego wektora jest mniejsza bądź równa drodze pokonanej przez ciało. Równość ma miejsce wówczas, gdy promień krzywizny toru dąży do nieskończoności (ruch prostoliniowy). · Prędkość (V) [km/h m/s] wektorowa wielkość fizyczna wyrażająca zmianę wektora położenia w jednostce czasu. Względność obserwowanego ruchu polega na tym, że ruch można obserwować tylko względem danego układu odniesienia. Ponadto znaczy to, że wybrane ciało może znajdować się w spoczynku wobec jednego układu odniesienia jednocześnie poruszając się wobec innego. Zasady dynamiki Newtona Zasady dynamiki Newtona to trzy zasady leżące u podstaw mechaniki klasycznej. Zostały one sformułowane przez Isaaca Newtona, a następnie opublikowane w Philosophiae Naturalis Principia Mathematica w 1687 roku. Zasady dynamiki określają związki między ruchem ciała a siłami działającymi na nie, dlatego zwane są też prawami ruchu. I Zasada dynamiki Pierwsze prawo Newtona formułuje się następująco: Jeżeli na ciało nie działa żadna siła lub gdy działające siły się równoważą, to ciało porusza się ruchem jednostajnym po prostej lub pozostaje w spoczynku. Powyższe prawo prawdziwe jest jedynie w tzw. układzie inercyjnym (lub inercjalnym). Jest to układ odniesienia, w którym jest spełniona zasada bezwładności, tzn. taki, w którym ciała nie podlegające działaniu żadnych sił lub podlegające działaniu sił o wypadkowej równej zeru spoczywają lub poruszają się ruchem jednostajnym prostoliniowym. Mając to na uwadze, I zasada dynamiki bywa również formułowana w następujący sposób: W inercjalnym układzie odniesienia, jeśli na ciało nie działa żadna siła lub siły działające równoważą się, to ciało pozostaje w spoczynku lub porusza się ruchem jednostajnym prostoliniowym. II Zasada...