Jednym z obiektów sztuki gotyckiej jest bazylika Saint-Denis znajdująca się na północnym przedmieściu Paryża. Bazylika jest nekropolią królów francuskich, w której zostali pochowani prawie wszyscy monarchowie francuscy.



Bazylika Saint-Denis jest jedną z pierwszych budowli wzniesionych w stylu gotyckim. Jej budowa rozpoczęła się w 1136 roku za czasu opata Sugera, a zakończyła u schyłku XIII wieku.



Charakterystycznymi cechami tej bazyliki są duże strzeliste okna, dostarczające dużo światła do wnętrza kościoła. Jest tu zdecydowanie dużo rzeźb np. wyidealizowane posągi Ludwika XVI i Marii Antoniny czy też ich nagrobek zdobiony licznymi rzeźbami postaci ludzkich.



Przed świątynią jest wybudowany przedsionek zwany narthex na którym znajdują się harmonijne fasady. Nad portalem centralnym wznoszą się trzy arkady z jednym oknem i rozetą. Całość przypomina nieco fortece, zwłaszcza, że mur łączący wieże jest ząbkowaty. W dali widać dach nawy, również ozdobiony rozetą. W XVIII wieku na portalu środkowy znajdowały się rzeźby królowej Saby i proroków. Zostały one przeniesione do muzeów w Luwrze i Cluny. Portal środkowy był niegdyś zdobiony także mozaiką.



Portal centralny jest poświecony sądowi Ostatecznemu. W niższej części tympanonu zmartwychwstanie zmarłych, w wyższej Chrystus siedzi na tronie przed olbrzymim krzyżem. Otaczają go apostołowie i Najświętsza Maria Panna. Na końcach dwaj aniołowie, jeden z mieczem ognistych, drugi z rogiem z kości słoniowej, zamykają całą scenę.



Tylna część kościoła pozbawiona jest murów. Znajduje się tam rząd kaplic ułożonych półkolem. Zastosowano tu sklepienia krzyżowo-żebrowe. Zmiana struktury sklepień pozwoliła wprowadzić otwory, ściany działowe zastąpić filarami. Dzięki takiej zmianie wpada do środka dużo światła i oświetla ołtarz.



W bazylice znajduje się krypta czyli ciąg dobudowanych nowych kaplic. Nazywane to jest kryptą, choć znajduje się w całości nad powierzchnią ziemi. Zastosowano tu sklepienie beczkowe. Z powodu istnienia krypty chór jest położony wyżej niż nawa.



W latach 1144-1151 wprowadzono w świątyni witraże które przedstawiały sceny ze Starego i Nowego Testamentu. Pełniły one dwojaką rolę oprócz tego, że były ozdobą okien to także obrazowały ludziom ważne wydarzenia biblijne.



Transept kościoła jest bardzo szeroki. Fasady transeptu są zdominowane przez olbrzymie 14 metrowej średnicy rozety. W rozecie południowej Bóg otoczony jest przez 12 znaków zodiaku i 24 prace z kalendarza rolniczego. Natomiast okna bazyliki są bardzo wysokie bo aż o 4 lancetach i trzech rozetkach.

Źródło: http://pl.wikipedia.org, http://pagesperso-orange.fr/paryz/