J.Polski

„Pieśń o Rolandzie” pochodzi z epoki średniowiecza, jest to czas kiedy większość utworów powstawała anonimowo, znaczy to, że autorzy wielu utworów są nam nieznani, a literatura kształtowała wzorce osobowe takie jak np. wzorzec rycerza. Rycerz to osoba dla której najważniejszymi wartościami są „Bóg , honor i ojczyzna”

Podany fragment przedstawia ostatnie chwile Rolanda przed śmiercią. Hrabia za wszelką cenę, ale bezskutecznie próbuje złamać swój miecz. Miecz jest dla niego symbolem walki, wiary i odwagi . Rycerz zmierza w kierunku sosny , kładzie się na zielonej murawie z twarzą skierowaną w stronę ziemi, chce być bliżej Boga, co jest symbolem pokory. Miecz i róg kładzie pod siebie , rzeczy te są symbolami władzy a także przynależności do stanu rycerskiego. Przedmioty które kładzie pod siebie są najważniejsze dla każdego średniowiecznego rycerza. Później obraca głowe w stronę pogan jako znak zwycięstwa i godnej śmierci a także uderza się w pierś jako chrześcijanin prosząc Boga o przebaczenie za jego wszystkie grzechy jakie popełnił w ciągu całego swojego życia Oddaje swoje życie Bogu ściągając prawą rękawicę i wyciągając ją ku górze co jest również symbolem hołdu . . Roland został wysłuchany przez Boga, po duszę rycerza przychodzą aniołowie. Święty Gabriel przyjmuje rękawicę Rolanda i wraz z Cherubinem i świętym Michałem, patronem rycerzy ,niesie duszę rycerza do raju. Rycerz umarł ze złożonymi rękami co jest symbolem hołdu. Roland posiada wiele cech ukazujących go jako wojownika, chrześcijanina a także wasala. Są nimi: odwaga, męstwo, poświęcenie, honor, oddanie swojej ojczyźnie, wierność, patriotyzm i waleczność.



Roland umiera jako idealny rycerz średniowieczny. kreowany jest na wielkiego chrześcijanina, wojownika, wasala i męczennika. Walczył o słuszną sprawę, którą była wiara i ojczyzna. Bronił dobrego imienia swojego władcy, za którego oddał życie.