*** Należy zauważyć, że kobieta zarówno w historii jak i literaturze, pełni określone role. Z szerokiego materiału literackich postaci kobiecych, wybrane zostaną poszczególne egzemplifikacje, które posłużą mi jako niezbędny kontekst dla przedstawionych rozważań. Wizerunek kobiety w literaturze przedstawiony jest od momentu biblijnego stworzenia świata a tym samym pierwszych rodziców Adama i Ewy. Ewa została stworzona z żebra swojego męża, co oznacza równość obu płci. Księga rodzaju zawiera dwa opisy stworzenia pierwszych ludzi. Według starszej tradycji Bóg ulepił z prochu człowieka - mężczyznę i osadził go w Edenie. Adam nazwał wszystkie zwierzęta stworzone przez Boga, a gdy ten pogrążył go w głębokim śnie „wyjął jedno z jego żeber, a miejsce to zapełnił ciałem. Po czym Jahwe Bóg z żebra, które wyjął z mężczyzny zbudował niewiastę” . Nowsza tradycja przekazuje nam informację, że szóstego dnia Bóg stworzył rośliny i zwierzęta a następnie kobietę i mężczyznę na swój obraz i podobieństwo. Można powiedzieć, że biblijna Ewa pełni nie tylko rolę kobiety – matki wszystkich ludzi, kobiety – żony Adama, stworzonej, aby uchronić go od samotności, ale także kobiety kochanki – pierwszej kusicielki, która za namową szatana, kosztuje owoc z zakazanego drzewa i namawia do tego męża. To właśnie kobieta staje się przyczyną upadku, za jej grzech odpowiedzialność ponosi także mężczyzna. To staje się przyczyną wprowadzenia przez Boga podziału ról oraz nieprzyjaźni między kobietę i mężczyznę. Ewa nie jest postacią historyczną, występuje jedynie w opowiadaniach natchnionych, jest pramatką, pierwszą kobietą, bez której ludzie nie pojawiliby się na ziemi. Jej imię od hebrajskiego słowa haya, oznacza – żyć. Ewa to zatem matka żyjących. Od arabskiego hayya – wąż. Wąż jest symbolem mądrości i poznania - dopiero w późniejszej wykładni mądrości wrogiej Bogu. Ewie przyznaje się zatem tajemniczą władzę nad życiem. Literatura daje nam potwierdzenie konieczności pełnienia przez kobiety różnych ról. Staje się ona obiektem pożądania, uwielbienia oraz zazdrości, matką, żoną i kochanką, nieodłączną częścią takich tematów jak rodzina, macierzyństwo i miłość. Natchnieniem, muzą, aniołem, famme fatale i nowoczesną feministką. W średniowieczu kobiety nie miały miejsca w piramidzie społecznej, na którą składało się rycerstwo, duchowieństwo i chłopi. Nie było, bowiem „stanu kobiecego” . Jednak kobieta w średniowiecznej koncepcji społeczeństwa miała swoje miejsce, które dawało jej ciało, płeć i stosunki rodzinne. Kobiety średniowiecza pełniły już wspomniane przeze mnie funkcje żon, przeznaczone...