INTERWENCJA W KOSOWIE KONFLIKT SERBSKO – ALBAŃSKI: To jeden z najbardziej zastarzałych konfliktów etnicznych, a potem narodowościowych w Europie. W konflikcie tym biorą udział dwie narodowości, jednocześnie deklarujące się jako legalni i pierwotni właściciele tych terenów. Albańczycy głoszą, że są najstarszym narodem w Kosowie okupywanym jedynie przez Serbów, którzy do świadomości średniowiecznej weszli właśnie jako Albańczycy. Serbowie natomiast potwierdzają zgodnie z historią, że w średniowieczu Kosowo było jądrem serbskiego obszaru etnicznego i państwowego. Sytuacja cały czas ulegała zmianie na skutek coraz większego napływu Albańczyków, spowodowanego w dużym stopniu lepszymi warunkami życia w dolinie kosowskiej. Albańczycy szybko się islamizowali. Obecnie ponad 70% Albańczyków to wyznawcy islamu, ok. 20% prawosławnych i 10% katolików. Większość Albańczyków kosowskich wyznaje islam. Również stosunki etniczne zaczęły ulegać zmianie. Ubywało Serbów, a przybywało Albańczyków. Radykalna zmiana na korzyść Albańczyków dokonała się dopiero w latach 60., 70. XX wieku wskutek bardzo odmiennej stopy przyrostu naturalnego KONFLIKT SERBSKO – ALBAŃSKI I PRÓBA JEGO ROZWIĄZANIA: (1998-1999) W 1998 r. wojska Serbskie wkroczyły do Kosowa, rozpoczynając regularne walki z siłami UCK doprowadzając w rezultacie do pacyfikacji prowincji, wobec ludności pozostałej w Kosowie stosowano represje, mordowano cywilów, przeprowadzano czystki etniczne. W komentarzach do tych wydarzeń zaczęły pojawiać się pierwsze doniesienia o ludobójstwie. Od lipca 1998 roku w Kosowie przebywała wieloosobowa dyplomatyczna misja obserwacyjna przedstawicieli państw członkowskich Grupy Kontaktowej ds. byłej Jugosławii, Unii Europejskiej i OBWE. jako przedstawiciel państw członkowskich Grupy Kontaktowej pojawił się specjalny amerykański wysłannik Richard Holbrooke, który wraz ze Slobodanem Miloševićem w październiku 1998 roku osiągnął porozumienie co do politycznego i pokojowego rozwiązania kryzysu w Kosowie zwłaszcza w związku z jego autonomią. Ustalono, że jakiekolwiek projekty autonomii Kosowa muszą pozostawać w zgodzie z systemem prawnym Republiki Serbii i międzynarodowymi standardami. Urzeczywistnienie porozumienia Milošević-Holbrooke zakładało: obecność w Kosowie 2.000 cywilnych obserwatorów OBWE, ograniczenie liczby jugosłowiańskich sił wojskowych, osiągnięcie ostatecznego porozumienia przez rząd i przedstawicieli kosowskich Albańczyków. Pod koniec stycznia 1999 roku Grupa Kontaktowa (składająca się z ministrów spraw zagranicznych USA, Wielkiej Brytanii, Francji, Niemiec, Rosji i Włoch)...