Państwa Europy Środkowo – Wschodniej po zerwaniu z przeszłością Układu Warszawskiego i uzależnienia od nieistniejącego już Związku Radzieckiego, podjęła się zasadniczej redefinicji i reorientacji swojej polityki bezpieczeństwa oraz rekonstrukcji sił zbrojnych i dostosowywania się do nowych warunków. Republika Czeska za podstawowe zadanie dla polityki bezpieczeństwa uznaje zapewnienie istnienie suwerennego państwa, jego podstawowych wartości, instytucji demokratycznych, a przede wszystkim bezpieczeństwa obywateli. W realizacji tych założeń ważną rolę odgrywa polityka zagraniczna. Do jej głównych celów należy ochrona i obrona żywotnych interesów Czech, a także popieranie i umacnianie stabilności, bezpieczeństwa i rozwoju gospodarczego oraz prestiżu Republiki Czeskiej na arenie międzynarodowej. Kontekst międzynarodowy w polityce bezpieczeństwa ma bardzo ważne znaczenie. Dlatego stosunki z USA postrzegane są jako kluczowe w procesie tworzenia nowego modelu bezpieczeństwa na kontynencie europejskim. Na podstawie strategii bezpieczeństwa z 2001 r. można wskazać najważniejsze przesłanki polityki bezpieczeństwa. Są to: - brak bezpośredniego zagrożenia militarnego, - gwarancje bezpieczeństwa będącego następstwem członkowstwa w NATO, - ograniczenia w zakresie środków finansowych przeznaczonych na rozwój przemysłu obronnego Czech i modernizacji sił zbrojnych. Republika Słowacka jest krajem niedużym, ale odgrywa istotną rolę w kształtowaniu i stabilizacji bezpieczeństwa Europy Środkowej i Wschodniej. Położenie geograficzne sprawia ponadto, że jest ona ważnym obszarem tranzytowym w relacjach europejskich na osi wschód – zachód i północ – południe. Słowacja przeszła ewolucyjnie od modelu indywidualnego do modelu zbiorowego bezpieczeństwa gwarantowanego przez NATO. Podstawowym założeniem doktryny było odstraszanie potencjalnego przeciwnika i zapewnienie kompatybilności z siłami zbrojnymi państw demokratycznych. Dokument składał się z pięciu części. Jawny charakter miały tylko części poświęcone polityce bezpieczeństwa, zamieszczone w rozdziale III zaliczono do niej: ochronę suwerenności Republiki Słowackiej, przestrzeganie norm prawa międzynarodowego, zapewnienie powszechnej, obywatelskiej obrony państwa, utrzymanie sił zbrojnych adekwatnych do potrzeb obronnych kraju oraz zachowanie proporcji między wymogami obronności państwa a jego potencjałem ekonomiczno – społecznym. Polityka bezpieczeństwa Niemiec to coraz większa odpowiedzialność za jednoczącą się Europę, harmonijne stosunki transatlantyckie i przestrzeganie prawa międzynarodowego. Niemcy zapewne będą...