PRACA KONTROLNA: TEMAT 2 : Agresja Związku Radzieckiego na Polskę 17 września 1939r. Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (ZSSR) zobowiązał się do zbrojnego wystąpienia przeciwko Polsce, gdyby III Rzesza znalazła się w stanie wojny z Polską na mocy protokołu do paktu Ribbentrop-Mołotow z dnia 23 sierpnia 1939 roku. 3 września tego samego roku Klient Woroszyłow nakazał podwyższenie gotowości bojowej w okręgach, które miały brać udział w ataku, oraz rozpoczęcie tajnej mobilizacji wojsk. Stalin zdecydował się na uderzenie, gdy agentura zagraniczna doniosła mu o podjętej 12 września na brytyjsko-francuskiej konferencji w Abbevile decyzji o zaniechaniu natarcia. Bezzwłocznie po zawarciu w dniu 16 września 1939 roku w Moskwie ostatecznego układu pomiędzy Związkiem Radzieckim, a Japonią, kończącego nieformalną wojnę sowiecko-japońską na pograniczu Mandżukuo i Mongolii rozpoczęła się sowiecka agresja. Żelazną zasadą strategii Józefa Stalina było bowiem prowadzenie działań woennych tylko i wyłącznie na jednym froncie. 17 września o godzinie 3.00 w nocy zastępca Ludowego Komisarza (ministra) Spraw Zagranicznych Potiomkin przekazuje ambasadorowi Grzybowskiemu notę dyplomatyczną, w której zamieszczono niezgodnie z prawdą oświadczenie o rozpadzie państwa polskiego, ucieczce rządu polskiego, konieczności ochrony mienia i życia zamieszkujących wschodnie tereny polskie Ukraińców i Białorusinów, oraz uwalnianiu ludu polskiego od wojny, co było oficjalnym pretekstem agresji. W efekcie Związek Radziecki uznaje wszystkie układy zawarte z Polską(w tym: traktat ryski z 1921r. i pakt o nieagresji z 1932r.) za nieważne, gdyż były one zawarte z „nieistniejącym” już państwem. Dlatego też odmawiano np.: wziętym do niewoli polskim żołnierzom statusu jeńców wojennych. Władze Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich próbowały wbrew prawu międzynarodowemu, inaczej mówiąc, wbrew konwencji genewskiej dyplomatycznej uniemożliwić opuszczenie kraju polskim dyplomatom i aresztować ich stwierdzając tym samym utratę statusu dyplomatycznego. Ambasador Rzeszy hr.Friedrich Werner von der Schulenburg-dziekan korpusu dyplomatycznego w Moskwie uratował Polaków, osobiście wymuszając na rządzie Związku Radzieckiego zgodę na wyjazd dyplomatów. Ambasador Sowiecki w Polsce Mikołaj Szaronow wyjechał zaś z terenu RP wraz z Pawłem Rybacko-późniejszym marszałkiem ZSRR już 11 września pod pretekstem nawiązania łączności z Moskwą. 30 września 1939 roku Konsul generalny RP w Kijowie Jerzy Matusiński wezwany przez władze sowieckie, po aresztowaniu został zamordowany przez NKWD. Warto tutaj...