Taniec i jego historia jest stara jak historia ludzkości. Jest to jedna z najstarszych form sztuki pięknej. Taniec był obecny we wszystkich epokach, od czasów starożytności po współczesność, i we wszystkich kulturach. Taniec pomagał ludziom wyrazić swoje emocje, był wyrazicielem wierzeń religijnych. Miał charakter rytualny jak i sakralny. W chwili obecnej możemy go rozpatrywać pod różnymi względami, najczęściej bierze się pod uwagę trzy odmienne sfery działalności ludzkiej, takie jak: religia, rozrywka i sztuka. W każdej z nich taniec pełni inną funkcje, może również pełnić formę terapii, może być po prostu pracą. Nas najbardziej interesuje motyw tańca w literaturze i to postaram się przybliżyć w tej pracy. W kulturze europejskiej najwcześniejsze wiadomości na ten temat pochodzą od Homera, który w Iliadzie opisuje grecką choreę. W Mitologii Parandowskiego poznać możemy Muzę o imieniu Terpsychora, która jest opiekunką tańca. W sztuce przedstawiana jest zwykle jako kobieta, w tanecznej pozie, z lirą i plektronem – atrybutami symbolizującymi dziedzinę sztuki, której patronowała[ Starszy jeszcze opis tańca jaki dotrwał do naszych czasów pochodzi ze Starego Testamentu i odnosi się on do króla Dawida tańczącego przed Arką Przymierza. W Nowym Testamencie taniec jest ukazany jako radość z powrotu syna marnotrawnego, Ewangelia Mateusza opisuje też taniec córki Herodiady (prawdopodobnie Salome III) na uczcie Heroda Antypasa, który z zachwytu obiecał spełnić każde jej życzenie. Salome zażyczyła sobie wtedy głowy Jana Chrzciciela na misie. Taniec to motyw bardzo często spotykany w literaturze, przeplata się ona przez wszystkie epoki od starożytności po czasy współczesne. Funkcje tego motywu można rozpatrywać w trzech najważniejszych płaszczyznach: sakralnej, kulturowej i krytyczno-demaskatorskiej. Ja najwięcej uwagi chciałabym poświęcić dwóm ostatnim, czyli kulturowej i krytyczno-demaskatorskiej, gdyż są one według mnie najważniejsze ponieważ zawsze uczą nas o bardzo istotnych elementach naszego społeczeństwa. Kulturowe znaczenie motywu tańca przejawia się w ukazywaniu nam czytelnikom dawnych obyczajów podczas których taniec był bardzo ważnym elementem. Mowa tutaj o weselach czy innych biesiadach. Jako pierwszy przykład chciałabym podać " Pieśń świętojańska o Sobótce" Jana Kochanowskiego. Utwór ten łączy w sobie dwa podstawowe elementy- ludowego obrzędu i antycznej tradycji poezji sielankowej. Dwanaście pieśni jest śpiewanych przez odświętnie przybrane dwanaście panien. Pieśń pierwsza przedstawia pochwałę święta, które jest zapomniane przez współczesnych. Kolejne...