Pracownik administracji publicznej jest przedstawicielem państwa, realizuje jego obowiązki wobec obywatela. Musi przy tym przyjąć odpowiednią postawę moralno-etyczną, która będzie właściwa ze względu na powagę i godność, zarówno osoby urzędnika, jak i urzędu, instytucji, którą reprezentuje oraz osób trzecich, z którymi styka się pełniąc swoje obowiązki. Etyka jest to dział filozofii, który zajmuje się refleksją o moralności. Przez moralność zaś rozumie się oceny i normy odwołujące się do zachowań aprobowanych lub nie przez daną grupę społeczeństwo lub poszczególne osoby. Celem etyki jest wyciąganie wniosków i uzasadnianie faktów moralnych, z których są interpretowane normy postępowania ludzi. Zespół norm etycznych, które dotyczą i regulują moralność urzędników, to „etyka urzędnicza”. Ma ona doprowadzić do stanu, w którym każde działanie podejmowane przez urzędnika było legalne i moralne, każde inne połączenie przymiotów jego zachowania prowadzi do wadliwych skutków. Pod pojęciem etyki urzędniczej rozumiemy także odrębną dyscyplinę naukową oraz przedmiot edukacji urzędniczej. Jest ona powiązana z innymi etykami zawodowymi – etyką obywatelską, etyką polityczną, czy etyką parlamentarną – lub jest ich częścią – np. etyka życia publicznego, etyka prawnicza. Ciekawym zjawiskiem są relacje danych etyk. Etyka obywatelska, przez którą rozumiemy zespół norm etycznych określających powinności moralne obywateli w społeczeństwie, w sposób zasadniczy wpływa swoją jakością na jakość etyki życia publicznego, czyli norm pożądanych zachowań jednostek funkcje publiczne. Funkcjonariusze wywodzą się spośród obywateli i żyją zarówno w sferze życia publicznego, jak i prywatnego. Trudno sobie wyobrazić sytuację, w której funkcjonariusz w życiu prywatnym postępujący niemoralnie pełniąc swój urząd jest osobą wzorową. Z powodu tak silnego powiązania tych sfer życia nie można mówić o wyraźnej i trwałej linii rozgraniczającej etykę życia publicznego od etyki obywatelskiej. Ta pierwsza ma zawsze charakter formalny, określający zachowania pożądane w oficjalnych stosunkach międzyludzkich w sferze życia publicznego, druga z kolei dąży do ukształtowania wzorowego obywatela. Wyjątkowo istotne są ogólno przyjęte normy etyczne oraz standardy odpowiedzialności urzędniczej. Przekroczenie tych norm powinno wiązać się z odpowiedzialnością, czyli zastosowaniem negatywnych następstw nie dostosowania się do przyjętych reguł. Dwojako rozumiane jest pojęcie etyki służby cywilnej, jako etyki realizacji zadań lub etykę korpusu urzędniczego. Jednak art. 153 Konstytucji, w którym mowa o zawodowym,...