Cierpienia młodego Werera – J.W. Goethe *W utworze zawarta jest cała młodość Goethego: kształtujący się pod wpływem Rousseau pogląd na naturę, prostego człowieka, naiwne dziecko; wysoka ocena indywidualności ludzkiej i łącząca się z tym pochwała samotności; zamiłowanie do poezji Homera i mrocznych pieśni Osjana, radość i ból. miłości; kolizja między narzuconymi studiami, a wrodzoną skłonnością do zajmowania się poezją, sztuką. *W powieść wpisane są autentyczne wydarzenia z życia autora: znajomość z Charlottą Buff i jej narzeczonym Johanem Christianem Kestnerem, głębokoe uczucie do Charlotty i przyjaźń z rodziną (Charlotta, podobnie jak Lotta pozostała wierna starszemu i oddanemu narzeczonemu, a Goethe usunął się, pozostawiając list). Wykorzystał także w swojej powieści samobójstwo przyjaciela Wilchelma Jerusalem, który postrzelił się w głowę pistoletem pożyczonym od Kestnera, a miał wówczas na sobie żółty frak i niebieską kamizelkę). * Tekst utworu składa się z listów, które Werter napisał do swego przyjaciela Wilhelma. Powieść epistolograficzna - ten gatunek znany był w XVIII w. i przetrwał do naszych czasów. Taką formę nadał Jan Jakub Rousseau swojej słynnej powieści Julia, czyli Nowa Heloiza (1761). Listy są silnie zabarwione uczuciowo, bohater zwierza się adresatowi z najtajniejszych myśli i sekretów. Listy nie mają konwencjonalnego początku ani zakończenia, niejednokrotnie rozpoczynają się od głębokiej refleksji nad losem człowieka. Mimo iż są bardzo subiektywne, czytelnik otrzymuje w nich pełny obraz dziejów bohatera, plastyczny obraz postaci, wyraziste tło wydarzeń i koloryt epoki. * Utwór Goethego jest powieścią - posiada fabułę i narratora. Centralną postacią utworu jest Werter, bohater i narrator w jednej osobie. Wybór takiej narracji stwarzał możliwość wyrażenia głębokich i subtelnych przeżyć bohatera. List jest ze swej natury osobistą formą wyrażania uczuć i opisu świata. Nie jest to jednak powieść psychologiczna, ten gatunek rozwinie się w literaturze europejskiej w połowie XIX w. * Sam autor przybiera rolę wydawcy. Zawiadamia o tym na początku powieści, zwracając się przy tym do czytelnika, na którego pożytek rzekomo zebrał i uporządkował listy Wertera, odnalezione po śmierci nieszczęsnego kochanka. Ten sam wydawca ujawnia się w roli narratora w końcowej części powieści, kiedy już brakło narratora, a zdarzenia z nim związane trzeba było doprowadzić do logicznego zakończenia. *Treścią utworu są dzieje młodego człowieka, który poznaje pełną wdzięku Lottę – narzeczoną Alberta i, nie mogąc przezwyciężyć uczucia do niej, popełnia...