„ Oda do młodości „ Adama Mickiewicza to utwór powstały w 1820 roku, zatem w bardzo trudnych dla Polski i Polaków czasach. Nasz kraj znajdował się wówczas pod zaborami. Adam Mickiewicz jako poeta romantyczny, współzałożyciel i działacz Towarzystwa Filomatów , poprzez swe utwory pragnął wzniecać w sercach Polaków patriotyzm, nadzieję na lepsze czasy, tęsknotę za wolnością , a także miłość do ojczystego kraju i języka. W tym duchu powstała również „Oda do młodości”. Napisana została wzniosłym, wręcz patetycznym językiem. Utwór reprezentuje lirykę bezpośrednią . Podmiot liryczny wyraża się przeważnie w 1 osobie liczby pojedynczej, o czym świadczą słowa „ wzlecę”, „dzielę” , ale również w 1 osobie liczby mnogiej – „ opaszmy”, „pchniemy”. Osoba mówiąca w wierszu jest emocjonalnie zaangażowana w głoszone treści, a przy tym jest silna i pewna siebie, przez co treść ody porywa i jest bardziej wiarygodna . Adresatem utworu są młodzi przyjaciele, bryła z posad świata , jutrzenka swobody , a przede wszystkim młodość . Podmiot liryczny rysuje kontrast między młodością a starością. Ostro krytykuje świat starych, który uosabia ze starcem, bądź samotnym żeglarzem . Ze starością kojarzą mu się : egoizm , zakłamanie i brak nadziei , kolory szare, wieczna mgła i noc : „…. w krajach zamętu i nocy.. … kędy wieczna mgła zaciemnia…” Podmiot liryczny pokłada nadzieję w młodości . Uważa ,ze tylko młodość może charakteryzować się radością i spontanicznością : „ …rozumni szałem” „.. kędy zapał tworzy cudy”. Jego zdaniem tylko młodych stać na bohaterstwo i poświęcenie dla wyższych idei , o czym świadczą słowa: „ I ten szczęśliwy , kto padł wśród zawodu, Jeżeli poległym ciałem Dał innym szczebel do sławy grodu" Podmiot liryczny wierzy w przyjaźń i sens wspólnej walki w wyznaczonym celu . Nawołuje: „ zestrzelmy myśli w jedno ognisko i w jedno ognisko duchy ..” Pragnie ruszyć z posad cały świat namawiając do zerwania ze starymi przyzwyczajeniami i do skierowania myśli na „nowe tory” , co potwierdza cytat: „Pryskają nieczułe lody I przesądy światło ćmiące” Osoba mówiąca w wierszu marzy o zwycięstwie nowych idei , o wolności , którą nazywa „jutrzenką swobody”. „Oda do...