Topos snu był jednym z najpopularniejszych motywów literackich i malarskich w siedemnastym wieku. Wielu artystów przedstawiało go w swoich pracach. Pierwszym czynnikiem, dlaczego tak się działo jest to, że sen jest czymś, co zabiera nas w inny, magiczny, świat. Świat, który mimo rozległej wiedzy człowieka nie może zostać zbadany. Czasami, gdy wstajemy z łóżka wydaje nam się, że nic nam się nie śniło. W obecnych czasach możemy jednak zbadać aktywność naszego mózgu, a wtedy to dowiadujemy się, że nie przestaje on nigdy pracować. Kiedy my odpoczywamy on znajduje sobie inne zajęcie i zaczyna wymyślać historie, które czasem wkraczają w sferę naszych pragnień, marzeń lub lęków. Jednym z artystów którzy, wykorzystywali w swoich pracach motyw snu był poeta Wacław Potocki . Napisał on wiersz pod tytułem „Niechaj śpi pijany”. Autor utworu zakwestionował w nim potęgę ludzkiego rozumu. Twierdzi on, że ludzkie zmysły można w łatwy sposób oszukać. Już na początku wiersza możemy zauważyć, że Potocki wyprowadził tezę, która wskazuje na to, że cały świat pogrążył się we śnie. Ten właśnie sen może być spowodowany napojami alkoholowymi takimi jak wino. W dalszej części utworu dowiadujemy się, że ludzie nie chcą jednak obudzić się z tego snu. Wolą być ogłupiani, być grzesznymi i nie żyć pełnią życia, tylko po to, by było im wygodniej. W dalszej części wiersza czytamy o tym, że nad snem ludzi czuwa diabeł, który nie chce, aby ludzie wybudzili się ze snu i zaczęli żyć w inny sposób. Szatan upija nawet psa, najlepszego przyjaciela człowieka, by ten stracił swoją czujność i nie ostrzegł swojego pana. W następnych wersach dowiadujemy się, że każdy kto próbuje obudzić ludzi ze złego snu zostaje nazwany heretykiem. Możemy powiedzieć, że wiersz ten jest pełen alegorii. Światem może być w tym przypadku Polska, która w siedemnastym wieku zmierzała w złym kierunku, a heretykiem, który próbuje obudzić ludzi jest sam Potocki. Wiersz pełen jest również inwersji, które podkreślają zagubienie człowieka we wszechświecie. Utwór składa się z szesnastu wersów napisanych 13-zgłoskowcem. W wierszu występują również rymy o układzie AABB. Następnym przedstawicielem baroku był hiszpański pisarz Pedro Calderon de la Barca . W dramacie jego autorstwa pod tytułem „Życie jest snem” możemy doszukać się aż dwóch motywów: życia – teatru oraz życia – snu. Bohaterami dramatu są władca Basillo oraz jego syn Zygmunt. Ciekawostką jest, że akcja dramatu dzieje się w Polsce. Treść dramatu można potraktować jak parabolę ludzkiego życia. W treści dramatu dowiadujemy się, że Basillo boi się przepowiedni, która...