1. W. Szekspir „Makbet” 2. J. Słowacki „Kordian” 3. A. Mickiewicz, „Pan Tadeusz” 4. F. Dostojewski, „Zbrodnia i kara” Film: 5. F.F. Coppola „Ojciec chrzestny”, 6. J.J. Annaud „Siedem lat w Tybecie” 7. S. Spielberg „Złap mnie, jeśli potrafisz”, Motyw przemiany wewnętrznej to jeden z najpopularniejszych tematów w literaturze. Metamorfoza oddziałowuje na naturę ludzką, jest gruntową zmianą sposobu myślenia i ideologii a także oblicza. Sztuka nieustannie poszukuje odpowiedzi na egzystencjonalne pytania o naturę ludzką. Niemożliwym jest jednoznaczne zdefiniowanie problemu. Artyści w przemianie wewnętrznej odnajdywali źródło swej twórczej inspiracji. Metamorfoza, będąc najczęściej procesem długotrwałym i złożonym, uzależniona jest od różnorodnych czynników psychologicznych, społecznych czy politycznych. Najczęściej spotykamy się z przemianą o charakterze pozytywnym, w wyniku której bohater odnajduje sens życia i stanowczo odcina się od przeszłości. Jednakże wszystko ma swoją drugą stronę. Historia zna sytuacje, gdy główna postać ulega wewnętrznej destrukcji i pod wpływem nabytych doświadczeń kieruje się ku samozagładzie. Z metamorfozą mamy do czynienia już w literaturze baroku. Makbet Williama Szekspira zmienia się pod wpływem diabolicznych mocy. Tytułową postać poznajemy jako prawego rycerza, obrońcę króla i ojczyzny, zwycięzcę spod Forres. Jest człowiekiem uduchowionym, wrażliwym, empatycznym, ambitnym. Jednakże po spotkaniu z Wiedźmami na wrzosowiskach w Makbecie zachodzi zmiana. Przepowiednia o rychłym objęciu tronu całkowicie go odmienia. Wiedźmy, doskonale zdając sobie sprawę z uśpionych pragnień rycerza, manipulują nim stając się głównym bodźcem jego przemian. Makbet jako człowiek wierzący nigdy nie ufał przesądom. Metamorfoza zachodzi w nim stopniowo. Pierwszym impulsem ku nadchodzącym zmianom okazuje się nagroda za zasługi z norweskim najeźdźcą. Skłania go to do głębszego namysłu nad proroctwami trzech Wiedźm. Początkowo odrzucona myśl o zbrodni przeciwko królowi wydaje się Makbetowi coraz bardziej realna. Wspierany przez Lady Makbet, mającą na niego ogromny wpływ, odrzuca wszelkie kanony moralne. Żądne zaszczytów małżeństwo morduje Duncana, winą obarczając strażników. Tym samym udowadnia, że człowiek podświadomie dąży do urzeczywistnienia horoskopów. Po śmierci Duncana Makbet koronuje się na króla, dając upust chorej ambicji. Spełnia się kolejna część przepowiedni. W nowym władcy zaś zachodzą nieodwracalne zmiany. Pozbawiony wrażliwości i współczucia nie waha się zabić najlepszego przyjaciela Banko. Ogarnięty obsesją zdrady nie jest w stanie...