„Rozmowa mistrza Polikarpa ze śmiercią” to polski wiersz średniowieczny o charakterze moralistyczno-dydaktycznym. Utwór prezentuje typowo średniowieczny wizerunek śmierci w postaci rozkładającego się ciała kobiety. Atrybutem jej władzy jest kosa. W utworze występują elementy religijne i świeckie. Przykłady elementów religijnych to: obraz śmierci, wzbudzenie przed nią lęku oraz myśl, że za uczciwe życie czeka człowieka nagroda-wieczne szczęście w raju, zaś za grzechy w życiu doczesnym :piekielne żałości...