Człowiekowi nie może być wszystko jedno. Przedstaw swoje zdanie, odwołując się do dwóch przykładów z literatury, oraz życia. Człowiek z natury jest istotą myślącą co oznacza, że nie jest mu wszystko jedno. Zdaje sobie sprawę z tego, iż tylko on sam ma wpływ na swoje życie a to, jak nim pokieruje zaważy na jego losie. Każdy z nas staje przed wyborami i sytuacjami w których musi podejmować sensowne decyzje, zaś każda podjęta decyzja wiąże się z konsekwencjami. Człowiek w czasie całego swojego życia, musi zmierzyć się z wieloma wyzwaniami. Niekiedy są to proste wybory, a czasami bardzo trudne. Podjęte decyzje niekiedy mają wpływ na życie bliskich nam osób, dlatego bardzo ważne jest zmierzenie się z problemem. Nie wolno odsuwać od siebie odpowiedzialności, ponieważ tylko od nas zależy jak przeżyjemy to jedno życie, które zostało nam dane. Jest tak wiele sytuacji w naszym życiu, kiedy nie możemy być obojętni. Nie może być nam wszystko jedno. Nie możemy przechodzić obojętnie wobec krzywdy, która dotyka innego człowieka, ponieważ nigdy nie wiadomo, kiedy nas może to dotknąć. Bardzo często spotykamy się z brakiem wrażliwości innych ludzi na biedę. Jest to problem, który coraz częściej jest poruszany w mediach, prasie, czy innych nośnikach przekazu. Niekiedy zwykła wrażliwość i wyciągnięcie ręki do drugiego człowieka, daje nadzieje na lepsze życie. Inną sytuacją, która wymaga uwagi jest zagrożenie życia. Musimy być świadomi wyborów jakie dokonujemy. Nigdy nie wiadomo przed jaką sytuacją postawi nas życie. Musimy postawić sobie pytanie, jak zachowamy się w sytuacji, gdy nasza pomoc okaże się ocaleniem czyjegoś życia. Jaka będzie nasza postawa. Tylko my sami o tym decydujemy. Większość z nas znajdując się w takiej sytuacji, odkręca się na pięcie i ucieka ,, gdzie pieprz rośnie”. Nie może być nam wszystko jedno Odwołując się do przykładów z literatury, na uwagę zasługuje książka, pt. ,, Stary człowiek i morze”, gdzie główny bohater mimo życiowych doświadczeń, sędziwego wieku, samotności i biedy, wie, że tylko on sam decyduje o swoim losie. Jego głównym przekonaniem była sentencja: ,, Człowiek nie jest stworzony do klęski. Człowieka można zniszczyć, ale nie pokonać”. Kierując się tą zasadą, wiedział że tylko on sam jest kowalem swojego losu, i chociaż było mu ciężko w życiu, nie zachowywał się jakby było mu wszystko jedno i starał się walczyć z przeciwnościami losu, jakich doświadczał. Nie poddawał się, chociaż inni uważali go za pechowego człowieka, którego już nic dobrego w życiu nie spotka. Na uwagę zasługuje powieść- reportaż, Marka Edelmana, pt. ,, Zdążyć...