Pierwsza wojna światowa (1914-1918) wbrew przewidywaniom i obliczeniom teoretyków i planistów wojskowych, trwała ponad cztery lata. Wykazała, że wojny pomiędzy koalicjami silnych państw są długotrwałe i niemożliwe staje się zwycięstwo w wyniku jednego uderzenia, jednej bitwy generalnej. Do osiągnięcia jednego celu strategicznego trzeba było przeprowadzać szereg wielkich operacji. W taki oto sposób napoleońskie metody wojny, obliczone na to. aby jednym zdecydowanym uderzeniem rozbić przeciwnika i zakończyć wojnę, straciły swoje znaczenie. Wbrew twierdzeniom teoretyków i rachubom sztabów generalnych, wojna z manewrowej szybko przekształciła się w pozycyjną. Wojska zajmowały fronty ciągłe, długości wielu tysięcy kilometrów. Obrona stała się głęboka, składała się z wielu pasów, była dobrze rozbudowana pod względem inżynieryjnym. Przed dowódcami pojawił się więc problem przełamania tak zorganizowanej obrony. Usiłowano go rozwiązać za pomocą zmasowanego ognia artylerii na wąskich odcinkach frontu. Okazało się jednak, że takie przełamanie było niewystarczające dla osiągnięcia ostatecznego celu operacji. Przeciwnik szybko zamykał powstałe wyrwy w systemie obrony, organizując obronę na kolejnych rubieżach. Konieczne więc było rozwinięcie przełamania taktycznego w operacyjne, ale do wykonania tego zadania często nie było już sił ani środków. Nie było jeszcze szybkich i ruchliwych odwodów, zdolnych do reagowania na każdym z zagrożonych kierunków. W okresie międzywojennym wśród teoretyków wojskowych dominowały tendencje szukania rozwiązań pozwalających na przełamanie pozycyjnych form wojny. Byli też i tacy {najwięcej we Francji), którzy w swoich rozważaniach zakładali, że kolejna wojna światowa będzie miała charakter jak najbardziej zbliżony do ostatniej. Przeważał jednak pogląd, że ewentualna wojna będzie miała charakter manewrowy, koalicyjny oraz totalny. Poszukując sposobu i metod mogących "uchronić" armie od działań statycznych, coraz większą uwagę zwracano na nowe środki walki (samolot, czołg), które miały odrodzić działania manewrowe. Największą popularność zdobyły trzy teorie wzajemnie się uzupełniające {teoria wojny pancernej, teoria wojny powietrznej oraz teoria wojny totalnej). Miały zapewnić, z jednej strony zmniejszenie liczebności armii, z drugiej zaś - przywrócić manewrowy charakter działań. Jednym z pierwszych teoretyków wojskowych, który wypowiadał się w sprawie charakteru przyszłej wojny; był gen. John F. C. Fuller {1878-1966). Według Fullera {Tanks in the Great War), przyszła wojna miała być wysoce manewrowa, zaś główny czynnik...