Międzynarodowe Prawo Humanitarne to normy prawne, przyjęte przez państwa jako normy zwyczajowe oraz jako normy ujęte w formie umów międzynarodowych; reguły postępowania służące zachowaniu godności, zdrowia i życia człowieka; mają one zastosowanie na całym świecie w czasie pokoju, wojny i w innych okolicznościach. Współczesne regulacje dotyczące prawa humanitarnego opierają się na zasadach, których podstawą jest dorobek całej ludzkości w tej dziedzinie. W czasie II wojny światowej nagminnie łamano podstawowe zasady i prawa dotyczące Mędzynarodowego Prawa Humanitarnego. Niemcy oraz Rosjanie wywozili ludnośc do obozów pracy tj. łagrów lub lagrów, gdzie panowały oskrajne warunki życia. Transporty odbywały się w wagonach towarowych lub dla bydła, były przeładowane ludzie się tratowali i ginęli bez jedzenia i picia, a nawet zimna lub gorąca podczas długich podróż. Niemcy w lagrach traktowali ludzi głównie jak surowiec do produkcji mydeł, płaszczy ( z włosów) itp. Mordowali ludzi z powodu swoich fanatycznych przekonań. Aby kogoś zabić nie potrzebowali donosów ani procesów, wystarczyło samo pochodzenia, np. że ktoś był żydem czy Romem. Ludzie pracują ponad własne siły. Rosjanie w łagrach używali ludzi do celów robotniczych, mordowali ludzi po "procesach", odbywały się procesy oparte na donosach, zarzutach itp. W obozach panuje bród i robactwo. Ludzie pracują często przy temperaturze -30 stopni, do pracy chodzą nieraz wiele kilometrów. Dzielili się na silnych i mniej silnych i w zależności od tego dostawali racje żywnościowe. Innym również przykładem prześladowania czasie II wojny światowej naziści realizując program ludobójstwa, zaczęli używać preparatu cyjanowodoru Cyklonu B do zabijania ludzi w dużych, stacjonarnych komorach gazowych. Komory gazowe funkcjonowały w większości niemieckich obozów koncentracyjnych położonych na terenie Polski, m.in. w Auschwitz i Majdanku. Realizując program „eutanazji” „osobników niepełnowartościowych” (głównie osób upośledzonych umysłowo) w ramach tzw. T4 Aktion – eksperymentowali z tlenkiem węgla i spalinami w adaptowanych pomieszczeniach murowanych lub na samochodach. W ramach tego programu w Łodzi, w szpitalu psychiatrycznym w Kochanówce, w marcu 1940 r. zgładzono w komorach gazowych na samochodach 540 upośledzonych bądź chorych psychicznie osób, głównie dzieci. Jednymi z zasad prawa humanitarnego są zakaz zabijania lub ranienia przeciwnika poddającego się lub niezdolnego do walki oraz obowiązek pomocy chorym lub rannym, zabiernie ich z pola walki oraz leczenie. Niestety te zapisy były całkowicie łamane i nieprzestrzegane....