Mocarstwa europejskie i wielka polityka w drugiej połowie XVII i na początku XVIII w. W wielu monarchiach europejskich trwał proces wzmacniania władzy osoby rządzącej. Uważano iż władza powinna absolutnie należeć do jednej osoby która jest tzw. „zastępcą Boga na ziemi” i to ona będzie podejmowała władze w państwie. Władza ta ma być nieograniczona i zapewniać dobro oraz bezpieczeństwo dla wszystkich poddanych. Pomóc w tym miały dzieła publikowane przez filozofów oraz pisarzy politycznych. Efektem takich działań było powstanie ABSOLUTYZMU. „Państwo To Ja” Władzy tej sprzeciwiali się wielkie rody arystokratyczne, które to obawiały się utracenia przywilejów oraz ich roli politycznej w państwie. Starcia takowe miały już miejsce za czasów panowania HENRYKA IV. Już za panowania jego następcy Ludwika XIII Burbona odnoszono wiele sukcesów w walce o umocnienie pozycji króla i doprowadzenia do władzy absolutnej. Główną osobą dążącą do poprawy pozycji króla był kardynał Richelieu - który to był pierwszym ministrem króla. Twierdził on iż państwo wymaga silnej i stanowczej władzy jednej osoby – króla. Zwalczał opozycję tworzoną przez arystokrację oraz odebrał wszystkie twierdze hugenotów nadanych im na mocy edyktu nentajskiego. Następcą Richelieuiego był kardynał Mazarini pierwszy minister Ludwika XIV. Mazariniemu udało się ostatecznie pokonać opozycję wielkich rodów oraz części mieszczaństwa niezadowolonego wysokich podatków. Tocząca się wojna domowa zakończyła się zwycięstwem wojsk królewskich. Innym zaś przejawem centralizacji Państwa było odwołanie w 1685 r. edyktu nentajskiego dającego hugenotom wolności wyznania. Podczas panowania Ludwika XIV obecność arystokracji sprowadzała się tylko do obecności na dworze królewskim jednak zostali oni odsunięci od jakichkolwiek spraw dotyczących państwa. Król nadawał najbardziej zasłużonym mieszczanom nadawał tytuł szlachecki poprzez tzw. nobilitacje. W ten sposób król miał tylko i wyłącznie oddanych sobie wykonawców rozkazów. Byli oni tzw. Administracją królewską. W tym czasie głoszono pogląd króla „Państwo to ja”. Król był również głównym dowódcą wojsk królewskich które to za jego panowania pomnożyły się niemal 4 krotnie. Niestety organizacja państwa opierającego się na sprawnej administracji, rozbudowie wojsk oraz floty a także utrzymanie licznego dworu wiązało się z wielkim kosztem który był pokrywany głównie z wysokiego podatku nakładanego na mieszczan. Gospodarka francuska starała się wspomagać poszczególne gałęzie przemysłu i chroniła je przed napływem towarów zagranicznych. Symbolem potęgi Ludwika XIV stał się...