Ignacy Krasicki, to jeden z najwybitniejszych pisarzy epoki oświecenia. Był poetą, publicystą, komediopisarzem, prozaikiem, najwybitniejszym przedstawicielem literatury polskiego oświecenia, nazwany przez współczesnych "księciem poetów". Znamy go głównie z takich utworów jak" Bajki", "Satyry", "Monachomachia", "Mikołaja Doświadczyńskiego przypadki". Jedynym celem jakim postawił sobie w twórczości, było dotarcie do szerokich mas ludności i uczulenie na ich sprawy ważne dla ojczyzny. Gorący patriota w dużej mierze poświęcał swoje utwory ojczyźnie, jednak w jeszcze większym stopniu ludziom ją zamieszkującym. Słowem i piórem walczył z zabobonami, ciemnotą społeczeństwa, wzruszał, śmieszył i doprowadzał czytelników do refleksji. Epoka, w której tworzył, sprzyjała jego ideom. W oświeceniu głównym tematem utworów stał się człowiek, a przede wszystkim ukazanie jego zalet i walka z wadami. Zostaje to przewodnikiem mottem utworów Krasickiego. Odtąd przeznaczone są one i kierowane nie tylko do monarchów, ale i do szlachty, częściowo również mieszczaństwa, zmuszając ich do podźwignięcia się z upadku umysłowego baroku. Jako broń w zwalczaniu ludzkiej głupoty, walce o reformę oświaty, tolerancję religijną i wszystkie inne dziedziny życia, które wymagały zreformowania, stają się komizmem. Krasicki popiera tezę "Zabaw przyjemnych i pożytecznych"- czasopisma ówcześnie wydanego, które cieszyło się w kręgach literackich olbrzymim powodzeniem, brzmiącą "uczyć-bawiąc". Zdaje sobie sprawę, że najłatwiej jest dotrzeć do ludzi nie przez długie, gniewne orędzia, ale przez utwory z pozoru niefrasobliwe , zawierające jednak głębokie pouczenia. Jego utwory nacechowane są komizmem. Mimo tego zaliczamy je do nurtu klasycznego: pouczają, umoralniają, uczą codziennego życia. Pierwszymi utworami, które chciałabym omówić są "Bajki", jedyne z najbardziej znanych utworów przez czytelników. Jak wskazuje sama nazwa gatunku, niektóre postaci ludzi ukryte zostały pod alegoryczną postacią zwierząt, mających ujawnić stosunki międzyludzkie. Zgodnie z ideą autora niektóre z nich zawierają śmieszne sytuacje, które ośmieszają charakterystyczne zachowania. Tak jaest w bajce zatytułowanej "Dewotka", w której pobożna kobieta, nie skończywszy jeszcze modlitwy, bije bez opamiętania swoją służącą, która zawiniła w drobnej sprawie. Mimo, iż w utworze ukazana jest smutna prawda o fałszywej pobożności, nie przestrzeganiu w życiu przykazań, które się głosi, to jednak cała zaistniała sytuacja powoduje uśmiech na twarzy czytelnika. Podobną treść posiada bajka "Filozof". Jej bohaterem jest człowiek uczony,...