„Iliada” Homera to wielki utwór epicki, który podejmuje temat wojny trojańskiej. Wojna ta stanowi u Homera tylko tło. Prawdziwym tematem dzieła jest bowiem konflikt między przywódcą wojsk greckich, Agamemnonem a najsilniejszym z achajskich wojowników Achillesem. Centralnym tematem „Iliady”, wyraźnie zaznaczonym w inwokacji, jest gniew Achillesa spowodowany tym, że z nakazu Agamemnona została mu odebrana branka, Bryzeida.

W „Iliadzie” nie brak wielu bohaterów. Jednym z nich jest Hektor – najstarszy syn Priama, zabójca Patroklesa, przyjaciela Achillesa.

Hektor jest postacią dumną i honorową. Walczy o dobre imię oraz dobro ojczyzny. Nie zważając na prośby Andromachy która na wszelkie możliwe sposoby próbuje zatrzymać go, wzbudzić jego litość wybiega z służącą która obejmuje ich syna na spotkanie:

„...Aby go spotkać, wybiegła. Za nią kroczyła służebna,

Która w objęciach trzymała dziecko zupełnie maleńkie.

Hektorowego syna, co był jak piękna gwiazdeczka.

Hektor go zwał Skamandriosem Astyanaks go nazwali

inni, bo tylko on. Hektor, niezłomnie bronił Ilionu...”

Obawiając się o życie Hektora płacze ze strachu przed stratą ukochanego mężczyzny, który w swej postawie pozostaje nieugięty:

„...Ojciec uśmiechnął się, patrząc na swego syna w milczeniu.

Lecz Andromarcha tuż przy nim stanęła i łzami zalana...”

Andromarcha widząc że jej działanie nie przynoszą żadnych rezultatów znając uczucia męża, jego ambicje i niezłomność w działaniu próbowała poraz kolejny zmienić jego tok myślenia:

„Zgubi cię twoja odwaga, szalony! Ty nie masz litości

Ani nad dzieckiem nieletnim, ani nade mną nieszczęsną,

Wktótce już wdową po tobie. Bo cię zabiją Achaje, [...]”

Gdy wszystkie próby Andromarchy by odciągnąć ukochanego od niebezpieczeństwa zawiodły, Hektor tłumaczy żonie swej powód oraz słuszność swoich decyzji powołując się na patriotyczną postawę, honor swój,obowiązek obrony Trojan a także zapewnia Andromarchę że nic mu się nie stanie a jego obecność na bitwie przyniesie mu sławę:

„Myślę ja, żono, o wszystkim jak ty. Ale wstyd by mi było

Trojan i pięknych Trojanek o powłóczystych ubiorach,

Gdybym tu w mieście pozostał, jak tchórz, z daleka od bitwy.

Mój duch mnie przed tym ocali, bo już przywykłem być dzielnym.

W pierwszych szeregach, wśród Trojan o sławę walczyć zaszczytną.”

Hektor Homera w pieśni szóstej ukazuje cechy wielkiego Herosa. Mimo miłości jaką darzy żonę i syna, był gotów poświęcić siebie oraz dobro swojej rodziny na rzecz walki i obrony społeczeństwa.

Jest postacią o silnym, niezłomnym charakterze, wielkiej odwadze, inteligentnej i przemyślanej dokładnie strategii swych poczynań, jasno określonych wartościach oraz ambicji i dobrej znajomości swoich umiejętności a także ogromnej wierze w sukces i własne siły. Wszystkie te cechy czynią z niego ponad człowieka – Herosa.