Wraz z postępem w elektronice, mechanice i technologii materiałowej nastąpił ogromny rozwój modelarstwa lotniczego. Modele latające przestały być tylko elementem sportu i rekreacji, lecz stały się bardzo cenionym narzędziem wykorzystywanym przez wojsko, służby cywilne, jak również naukowców. Na projekty bezzałogowych aparatów latających (BAL) na całym świecie przeznaczane są miliardy dolarów, co świadczy o zapotrzebowaniu na tego typu urządzenia. Praca ta ma na celu poglądowe przedstawienie zastosowań budowy modeli i ich zastosowań. MODEL LATAJĄCY Precyzyjnej definicji modelu latającego jak dotąd nie opracowano. Według kodeksu sportowego FAI (Fédération Aéronautique Internationale) model to obiekt latający o ograniczonych rozmiarach, posiadający lub nie, źródło napędu, niezdolny do uniesienia istoty ludzkiej. Pewnych regulacji dotyczących modeli można doszukać się również w przepisach lotniczych danego kraju. W przepisach tych najczęściej definiuje się pojęcie samolotu, jako obiektu latającego o masie przekraczającej określoną wartość ( w zależności od kraju może to być masa od 8 do kilkudziesięciu kilogramów), tak więc wszystkie obiekty o mniejszej masie można traktować jako modele. Podstawową klasyfikacją modeli latających jest podział na modele: – sportowe – redukcyjne - historyczne – użytkowe Można dokonywać również wielu innych klasyfikacji modeli czy to pod względem zastosowań, osiągów, czy też budowy np.: – płatowce – modele szybowców, motoszybowców itp., w których siła nośna jest wytwarzana na stałych powierzchniach nośnych, – wiropłaty – modele śmigłowców i wiatrakowców, w których siła nośna jest wytwarzana przez obracające się powierzchnie nośne, – aerostaty – obiekty lżejsze od powietrza, należą do nich balony i sterowce. Modele latające są nierozerwalnym elementem rozwoju lotnictwa. Pionierzy zanim zasiedli za sterami skonstruowanych przez siebie szybowców czy samolotów, wykonywali modele i na nich badali swe założenia konstrukcyjne. Po II Wojnie Światowej modelarstwo lotnicze stało się dyscypliną sportów technicznych. To właśnie hobbyści i sportowcy wnieśli ogromny wkład w rozwój modelarstwa lotniczego, czego najlepszym przykładem może być ogromny wyczyn zespołu Maynarda Hilla. 9 sierpnia 2003 roku zespół ten modelem TAM 5 (Trans-Atlantic Model) pokonał odległość 3030 km w czasie niespełna 39 godzin, przelatując nad Oceanem Atlantyckim. Wyczyn ten jest szczególnie godny uwagi ze względu na niewielkie rozmiary modelu. Jego rozpiętość wynosi zaledwie 1830 mm, a masa 4990 g, co jest podyktowane kodeksem FAI. BUDOWA – MATERIAŁY Materiałami...