Gustaw - Konrad z Dziadów Mickiewicza. To idealn t bohatera y 5'P romantycznego. Kocha i jest odrzucony, bo jest zbyt nikłą partią. Popełnia samobójstwo. W Części IV daje wyraz ogromowi swojego cierpienia graniczącego z obłędem - tu funkcjonuje jako Gustaw-poeta-nieszczęśliwy kochanek. W Części III "zapisuje" na ścianie swoją metamorfozę ("Umarł Gustaw, narodził się Konrad"). Konrad jest j uż "żołnierzem sprawy narodowej", spiskowcem i więźniem. W imię ojczyzny występuje nawet przeciw Bogu - to jego zły czyn. Jest dumny, poezję pragnie wykorzystać jako oręż. Pojedynek z Bogiem przegrywa, lecz życie nie jest zakończone - wizja ostatnia to Konrad w szeregu sybirskich skazańców. Jacek Soplica - z Pana Tadeusza A. Mickiewicza. Mickiewiczowski bohater romantyczny przechodzi swoją ewolucję. Jacek Soplica jest już inny niż Gustaw-Konrad. Nie jest poetą, inna jest jego młodość. Inaczej wygląda jego walka patriotyczna - jest emisariuszem, działa wśród tłumu, nie jako wybitna jednostka. Nie próbuje się zabić po miłosnym zawodzie, a gdy umiera w końcu utworu - umiera naprawdę. Tym niemniej jego związek z bohaterem romantycznymjest silny - ta sama tragedia miłosna, przeistoczenie z bojowego, dumnego Soplicy w skromnego księdza Robaka, zamiana miłości na walkę. Kordian - tytułowy bohater dramatu J. Słowackiego. To znów typ idealny. Młody, wrażliwy, o poetyckiej naturze - Kordian zakochany jest w starszej nieco Laurze. Odrzucony, strzela do siebie. Żyje dalej - zwiedza Europę i przeistacza się w bojownika o wolność kraju, bierze udział w spisku, decyduje się zabić cara. To właśnie to - królobójstwojest dyskusyjnym czynem Kordiana i nie dochodzi do skutku. Fianł także jest niejasny. Trwa egzekucja. Kordian ma zostać stracony, pędzi już posłaniec...