Uwzględnij w charakterystyce: prezentację postaci, sytuację rodzinną, wiek, funkcję, opinię o nim otoczenia i samego siebie, kontrowersyjny portret w wierszu Zbigniewa Herberta ,,Tren Fortynbrasa" oraz własną opinię. Tytułowy bohater tragedii pt: ,,Hamlet” to trzydziestoletni książę Danii, syn królowej Gertrudy i niedawno zmarłego króla, po którym odziedziczył imię. Uporanie się z odejściem tak bliskiej osoby jest dla wrażliwego królewicza niełatwe, jednak jeszcze większy mętlik w jego sercu i umyśle powoduje kazirodczy związek jego matki z bratem niedawno pochowanego władcy. A już prawdziwy zamęt wprowadza rozmowa z duchem ojca, który wyjawia, że został zabity przez Klaudiusza i wymusza na synu dokonanie zemsty. Te wydarzenia wpływają na księcia tak znacząco, że wraz z rozwojem akcji, ulega zmianie sposób postrzegania Hamleta zarówno przez innych bohaterów jak i czytelnika. · Początkowo książę jest ukazany przede wszystkim jako wszechstronnie wykształcony absolwent uniwersytetu w Wittenberdze, niejednokrotnie wykazujący się elokwencją, dobrym wychowaniem iinteligencją. Spokojny i rozważny następca tronu, szanowany i popularny wśród dworzan oraz poddanych. Według nowego króla, syn poprzedniego władcy często działa pod wpływem emocji. Niezdecydowanie, wrażliwość i rozchwiany charakter bratanka, Klaudiusz uważa za jego główne słabości, dlatego uznaje go za nieszkodliwego. W tym przekonaniu ma go zresztą utwierdzić rzekomy obłęd synowca. Jednak po spektaklu król orientuje się, ze książę poznał tajemnicę śmierci poprzedniego władcy i Hamlet urasta do rangi groźnego przeciwnika. Nagle władca Danii zauważa bystrość i spryt królewicza, które wydają mu się coraz większym zagrożeniem. Również dawni przyjaciele syna Gertrudy widzą jego przebiegłość i błyskotliwość. Ponadto zauważają rozdarcie wewnętrzne maskowane nieszczerością. Zupełnie inny obraz maluje się w oczach Ofelii i królowej, które uważają go za szlachetnego, rozważnego i godnego szacunku następcę tronu. Ukochanej ponadto daje się poznać jako romantyk, upominki swoje ubarwiający takimi słowy, które wszelkiej rzeczy wartość podnoszą. Jednak po udawanej czy też prawdziwej utracie zmysłów, wypowiedzi księcia wydaja się być oderwane od rzeczywistości. Żarty stają się uszczypliwe, ironiczne, czasem nawet wulgarne, a sam Hamlet okrutny, przerażający iniebezpieczny. Podczas jednej z rozmów z synem, królowa obawia się nawet o własne życie, uznając potomka za niepohamowanego i wybuchowego szaleńca. Z takim spojrzeniem matki, która według stereotypów powinna idealizować syna, kontrastuje postawa Horacego,...