Metody ustalania cen:

-metody kosztowe,

- metody rynkowe.

metody kosztowe: podstawą ustalania cen jest dokładne rozpoznanie wysokości i struktury kosztów ponoszonych w przedsiębiorstwie na wytworzenie wyrobu gotowego.

(np. przy wchodzeniu na nowy rynek.

Natomiast podstawą ustalania cen metodami rynkowymi jest wnikliwa analiza rynku, czyli popytu i podaży. (przy sprzedaży produktu masowego, do wielu indywidualnych klientów).

Klasyczne metody kosztowe:

1.Cena = Koszt jednostkowy + Zysk

uwzględnia w pewnych przypadkach relacje rynkowe. W tym przypadku cena usługi uwzględnia, oprócz poniesionych kosztów, również zysk od kapitału niezbędnego do wytworzenia i dystrybucji. Cenę można w tym przypadku obliczyć ze wzoru:

C= K/x +( r*M)/x

Do zalet należy zaliczyć:

-prosty i na ogół łatwy sposób ustalenia cen,

-ceny są ustalane w dużej mierze na podstawie „wiarygodnych” danych kosztowych, pochodzących z rachunku kosztów pełnych,

-ceny są ustalane na poziomie gwarantującym osiągnięcie zysku,

-zmiana kosztów stanowi uzasadnienie zmiany ceny.

Do wad trzeba zaliczyć w szczególności:

-cena zależy tylko od jednej zmiennej wewnętrznej, jaką jest koszt jednostkowy wyrobu,

- cena jest oderwana od rynku, co sprawia, że jest podobnie ustalana dla każdych warunków rynkowych, np. monopoli i pełnej konkurencji,

- założenie, że cena ma pokryć pełny koszt jednostkowy, często nie sprzyja racjonalności kosztów, (co zrobić z kosztami stałymi?)

-w formule tej występują trudności w adekwatnym rozliczaniu pośrednich na poszczególne produkty. (nie zależy nam na ograniczaniu kosztów).

2.Metoda „koszt plus zysk od kapitału”

wyraża się za pomocą następującego wzoru:

p = k + r * A / q r= zysk netto/A

gdzie:

k – pełny jednostkowy koszt wyrobu,

A – zainwestowany kapitał (aktywa)

q – liczba wyrobów

r – stopa zwrotu z zainwestowanego