Sprawa utrzymania pokoju i bezpieczeństwa jest priorytetem każdego państwa, ale również kluczowym problemem międzynarodowym. Świat bez wojny, bez konfliktów zbrojnych, to ideały do których dąży ludzkość. Zapewnienie pokoju ma fundamentalne znaczenie dla każdego człowieka. Nurtujące staje się pytanie: W jaki sposób ludzkość dba o ład na świecie? Nierozerwalnie związana z tym problemem jest Organizacja Narodów Zjednoczonych. Zanim jednak przedstawię genezę jej powstania wyjaśnię pojęcia. Samo słowo „organizacja” wywodzi się od średniowiecznego słowa organisation, co w tłumaczeniu z języka łacińskiego oznacza: grupę ludzi mających wspólny plan, program, zadania .Według J. Menkesa: organizacje międzynarodowe działają w społeczności międzynarodowej, wewnątrz której obrót regulowany jest normami prawnymi . Tak, więc organizacja międzynarodowa to nic innego, jak pewna grupa ludzi mająca wspólny plan lub program, której przyświeca ten sam cel. Poprzez swoje działanie zrzesza państwa, osoby fizyczne do realizacji swoich celów. Jak wiadomo, na powstanie Organizacji Narodów Zjednoczonych składało się wiele czynników. Nie tylko historia zadecydowała w jakiej formie została ona uformowana. Człowiek, a ogólnie mówiąc, ludzie mieli wpływ, na to jak obecnie funkcjonuje. Na początku XX wieku została powołana poprzedniczka ONZ. W 1919 roku w Stanach Zjednoczonych z inicjatywy ówczesnego prezydenta Woodrowa Wilsona utworzono Ligę Narodów. Duży wpływ na jej stworzenie miała I Wojna Światowa. Obawa przed powtórzeniem się tego typu wydarzeń zmotywowała ówczesny świat do powołania Ligi Narodów, która miała przeciwdziałać i zabezpieczyć zbiorowość ludzką przed ponownym powtórzeniem się tragicznych wydarzeń. Pomimo szybkiego powołania i działania na korzyść ludzkości, Liga okazała się być bardzo nieudolną inicjatywą. Istnienie tej organizacji nie zapobiegło wybuchowi II wojny światowej. Była to jednak pierwsza organizacja międzynarodowa, która miała zapewnić bezpieczeństwo. Na zgliszczach Ligii Narodów powstała Organizacja Narodów Zjednoczonych (United Nations Organisation des Nations Unies). Trzy największe państwa z koalicji antyhitlerowskiej – Stany Zjednoczone, Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (ZSRR) oraz Wielka Brytania – dążyły do stworzenia takiego aparatu, który kontrolowałby i znormalizowałby sytuację po zakończeniu II wojny światowej. Już 14 sierpnia 1941 roku podczas spotkania premiera Wielkiej Brytanii Winstona Churchilla i prezydenta USA Franklina D. Roosvelta doszło do porozumienia. Jego owocem była Karta Atlantycka. Pół roku później, bo 1 stycznia...