Milicja obywatelska formalnie została utworzona 7 października 1944 roku na mocy Dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego . Jednak ta formacja rozpoczęła działalność już od lipca 1944 na stopniowo wyzwalanych terenach. W niektórych miejscowościach sprawą organizowania milicji zajmowali się najczęściej dowódcy wojsk radzieckich. Początkowo do MO należeli partyzanci Armii Ludowej , a jej pierwszym i długoletnim komendantem był Franciszek Jóźwiak dowódca AL. Tylko osoba popierająca odpowiednie idee mogła stać się funkcjonariuszem Milicji Obywatelskiej. Stopniowo milicję obywatelską przyporządkowano partii komunistycznej, a z jej szeregów wyrzucono przedwojennych policjantów, żołnierzy AK oraz członków innych organizacji przez komunistów uznanych za wrogie. Od 1945r. do 1946r. przyjęto na krótki okres od MO około 1000 przedwojennych w celu wyszkolenia milicjantów. Owych policjantów później zwolniono i często represjonowano. Lata 1949-1954 to był czas całkowitego podporządkowania MO Ministrowi Bezpieczeństwa Publicznego. Terenowe jednostki MO wraz z oddziałami LWP , KBW , WOP , UB i ORMO od marca 1946 roku do końca lat czterdziestych XX wieku, podporządkowane były wojewódzkim komisją bezpieczeństwa które były podległe Państwowej Komisji Bezpieczeństwa. W 1954r wydano dekret przez Radę Państwową który określi cele działania MO i znosił poprzednio wydany z 1944r. Art.1 Dekretu z 1955r. określa Milicję Obywatelską, jako formację służby bezpieczeństwa publicznego, uzbrojoną i zorganizowaną na wzór wojskowy. Art. 2 Dekretu mówi, że do zakresu zadań Milicji Obywatelskiej należy: a) strzec porządku i ładu wewnętrznego; b) ochraniać własność społeczną oraz bezpieczeństwo i mienie obywateli; c) przeciwdziałać i zapobiegać przestępczości; d) przeprowadzać postępowanie przygotowawcze w sprawach karnych, wykonywać zlecenia prokuratorów i sądów oraz innych właściwych organów państwowych – w zakresie prawem przewidzianym. W 1956 powrotnie powiązano MO ze służbami wewnętrznymi jednakże to MO miało pozycję przewodnią. Do Milicji obywatelskiej przyjęto na nowo powstałe stanowiska zastępców komendantów do spraw Służby Bezpieczeństwa. Zastępcy komendantów oraz ludzie im podwładni byli bardzo podobni do milicji. Nosili te same mundury, otrzymywali te same stopnie. Wszystko to w celu ukrycia bezpieki będącą zawsze „formacją w formacji” pod płaszczem milicji. Bezpieka służyła do zadań związanych z bezpieczeństwem oraz przestępczością. W latach osiemdziesiątych była postrzegana przez społeczeństwo w sposób negatywny wszystko za sprawą walki z opozycją i manifestacjami....