Temat mojej pracy to realizm i naturalizm w sztuce pozytywistycznej. Omów charakterystyczne cechy dzieł na przykładach z literatury i malarstwa. Na początek postaram się wyjaśnić pojęcie realizmu. Realizm jako ruch artystyczny narodził się w osiemnastowiecznej Europie. Początkowo był wyrazem sprzeciwu wobec klasycznym, czy znanym z romantyzmu, konwencjom sztuki ukazywania życia ludzkiego bardziej wzniosłym, racjonalnym, uporządkowanym, uduchowionym niż było ono w rzeczywistości. Realizm starał się sportretować człowieka i jego żywot w możliwie najbardziej obiektywny sposób a jego najważniejszą było naśladowanie rzeczywistości. Dlatego też dzieła realistyczne zawierają opis czasów współczesnych autorowi. Bardzo ważne jest oddanie realiów w których rozgrywa się akcja. Występuje tu narracja 3 osobowa. Bohaterowie to zazwyczaj ludzie przeciętni, motywowani psychologicznie i społecznie a język którym się posługują zależy od środowiska z którego się wywodzą. Przykładem dzieła realistycznego jest ‘’Lalka’’ Bolesława Prusa. Autor opisuje w niej współczesne sobie czasy. Opisane na kartach powieści wydarzenia mogły zdarzyć się naprawdę, gdyż rozgrywają się one w miejscach prawdziwych. Czas akcji osadzony został w II połowie XIX w . Prus stworzył także bardzo szczegółowe biografie postaci, stosowne do ówczesnych realiów epoki. Wokulski czy Ochocki posługują się zindywidualizowanym stylem wypowiedzi. Są to bohaterowie prawdopodobni pod względem psychologicznym , ukształtowani z wielką dbałością o ich motywacje Dlatego bardzo możliwe jest ze postaci takie mogly istnieć w rzeczywistości. Opisy Warszawy są przykładami opisów realistycznych, z dokładnymi nazwami ulic, skrzyżowań czy placów. Sprawia to że „Lalka” mogłaby być swoistym przewodnikiem turystycznym. Występuje tu trzecio osobowy narrator z wyjątkiem rozdziałów pod tytułem Pamiętnik Starego Subiekta). W rozdziałach tych bowiem występuje narracja pierwszoosobowa oraz narrator subiektywny o ograniczonej wiedzy wprowadzający retrospekcje czyli Ignacy Rzecki. Bolesław Prus stosuje również stylizację środowiskową – zróżnicowany język, np. inaczej mówią Żydzi, Polacy. „Lalka”, poprzez dokonany na jej kartach przekrój warstw społecznych, jest dokumentem dziewiętnastowiecznej epoki pozytywizmu. Z tego powodu nazywana jest także powieścią realizmu krytycznego. Innym dziełem zaliczającym się do realizmu jest „Kamizelka” Bolesława Prusa. Jest to nowela pozytywistyczna , która podejmuje aktualną tematykę związaną z problemami z jakimi borykali się ludzie w czasach współczesnych autorowi,. Bohaterem pozytywistycznych...