TP2 - Organizacja centrów zarządzania kryzysowego Zagadnienia: I. Organizacja i zadania gminnego zespołu zarządzania kryzysowego II. Organizacja i zadania powiatowego zespołu zarządzania kryzysowego III. Organizacja i zadania wojewódzkiego zespołu zarządzania kryzysowego IV. Organizacja i zadania Rządowego Zespołu Zarządzania Kryzysowego V. Organizacja i zadania etatowych komórek ds. zarządzania kryzysowego w gminie, powiecie i województwie. Zarządzanie kryzysowe jest integralną częścią bezpieczeństwa narodowego. Spełnia zasadniczą rolę w rozwiązywaniu – pod presją czasu sytuacji kryzysowych, wiążących się z ryzykiem, napięciem i groźnych dla bezpieczeństwa. Polega na przeciwdziałaniu zagrożeniom, przygotowaniu na wypadek ich wystąpienia oraz utrzymaniu lub przywracaniu stanu stabilizacji. Zarządzanie kryzysowe jest działaniem celowym, realizowanym przez organy władzy na wszystkich szczeblach organizacji państwa, angażującym wyspecjalizowane organizacje, inspekcje, straże a także społeczeństwo. Ustawa o zarządzaniu kryzysowym wprowadziła uniwersalną jego definicję i określa go jako działalność administracji publicznej będąca elementem kierowania bezpieczeństwem narodowym, która polega na zapobieganiu sytuacjom kryzysowym, przygotowaniu do przejmowania nad nią kontroli w drodze zaplanowanych działań, reagowaniu w przypadku wystąpienia sytuacji kryzysowej oraz na odtworzeniu infrastruktury lub przywróceniu jej pierwotnego charakteru. W literaturze przedmiotu można spotkać również szereg definicji zarządzania kryzysowego, w myśl których jest to: „zespół przedsięwzięć organizacyjnych, logistycznych i finansowych których celem jest zapobieganie powstawaniu sytuacji kryzysowych, zapewnienie sprawności struktur decyzyjnych na wszystkich szczeblach zarządzania, utrzymanie ciągłej gotowości sił i środków do podjęcia działań, sprawne reagowanie oraz likwidacje skutków zaistniałej sytuacji”; „reagowanie na nadciągający lub trwający kryzys i usuwanie jego skutków zdarzeń i czynności, od przewidywania i planowania antykryzysowego wraz z reagowaniem na codzienne zdarzenia, aż po zakończenie odbudowy ze zniszczeń (przygotowanie, reagowanie, odbudowa)”; „całokształt rozwiązań systemowych w sferze ochrony ludności, wypełnianych przez władze publiczne wszystkich szczebli, we współdziałaniu z wyspecjalizowanymi organizacjami i innymi sytuacjami w celu zapobiegania sytuacjom niebezpiecznym stwarzającym zagrożenie dla życia, zdrowia obywateli oraz środowiska”; „proces decyzyjny zmierzający do wyboru racjonalnej strategii przeciwdziałania realnym lub potencjalnym...