Poglądy na temat tego, czym jest język, zmieniały się od starożytności po dzień dzisiejszy. Używa się dla niego w języku polski wielu synonimów : usterka, uchybienie, błąd, omyłka, zakłócenie, co powoduje liczne nieporozumienia. Utrudnia również użytkownikom językową orientację w tym, co poprawne, a co błędne. Mówi się też często, że język to słownik plus gramatyka, tzn. zasób wyrazów plus reguły gramatyczne pozwalające tworzyć z tych słów teksty. We współczesnym języku polskim można dostrzec bardzo wiele faktów świadczących o niedbalstwie, nawet niechlujstwie i bezmyślności mówiących i piszących po polsku. Nie można jednak wywrzeć istotnego wpływu na rozwój języka przez samo wytykanie błędów. Oczywiście, gdy się widzi błąd, należy na niego zareagować, ale nie należy przeceniać siebie jako reagującego. Wspólnym źródłem wszystkich błędów jest zawsze to samo, a mianowicie nie wkładanie przez mówiących i piszących dostatecznej pracy osobistej w to, co mówią i piszą. Język jako narzędzie myśli, takiej pracy wymaga zawsze. Błąd jest zawsze czymś niezamierzonym, a przed niezamierzonym skutkiem broni świadoma praca. Takiej pracy można i należy wymagać od każdego posługującego się językiem. Narzekanie na błędy językowe jest tak powszechne i stare jak narzekanie na drożyznę. Żeby posługiwać się językiem bezbłędnie i sprawnie należy znać nie tylko słownictwo tego języka i jego gramatykę, ale także jego normę. "Norma jest to zbiór środków językowych, które dane społeczeństwo w określonej epoce zaaprobowało do użytku." Jeżeli mówiący odstępuje od normy, popełnia błąd i może się spotkać z dezaprobatą słuchającego: "Tak się nie mówi". Błąd językowy jest to odstępstwo od normy językowej, które niczemu nie służy. Przyjmuje się typologię błędów językowych opartą na elementach języka. Przedstawia się ona następująco: (diagram) Wielu językoznawców, jak widać na schemacie, nie zalicza do błędów językowych uchybień w zakresie interpunkcji i ortografii. Są to błędy zewnętrzne wobec języka. Normy ortograficzne i interpunkcyjne opierają się nie tylko na zwyczaju społecznym, ale przede wszystkim na przepisach uchwalonych przez odpowiednie instytucje. Błędy słownikowe nazywamy również leksykalnymi. Polegają one na myleniu wyrazów podobnych brzmieniowo, ale znaczących coś innego. Mogą być spowodowane niezrozumieniem znaczenia słów. Przykład zdań: a) Kampania honorowa sprawnie przemaszerowała przed prezydentem. b) Znajomi moich rodziców zaadaptowali malutkie dziecko. c) Redagowanie notatki biologicznej o Adamie Mickiewiczu zajęło mi sporo czasu. W cytowanych zdaniach pojawiły...