Utwory Bogurodzica oraz Lament Świętokrzyski (znany też pod nazwą”Posłuchajcie bracia miła”) są najstarszymi zabytkami piśmiennictwa polskiego. Obydwa utwory ukazują Matkę Boską, w Bogurodzicy Maryja za pomocą modlitwy jest ukazana jako niezwykła, boska postać, którą ludzie błagają o łaskę i wstawiennictwo u Jezusa. Lament Świętokrzyski jest bardziej tekstem świeckim, jest to utwór poetycki który wyraża cierpienie i rozpacz po śmierci kogoś bliskiego,w którym osoba cierpiąca żali się i prosi o litość i współczucie. Porównując obydwa utwory można dostrzec, że nie są one zbyt podobne do siebie, a podobieństwa które występują dotyczą głównie informacji podstawowych. Podmiotem lirycznym w Bogurodzicy są wierni, którzy wypowiadają się w pierwszej osobie liczby mnogiej czyli proszą adresata którym jest Matka Boska o pomoc i wstawiennictwo u Boga i Jezusa. Ludzie używając bezpośrednich zwrotów zwracają się z prośbą do Maryi ponieważ w średniowieczu obowiązywała idea hierarchiczności, nazywana deesis, czyli Bóg i Jezus byli zbyt ważnymi postaciami aby ludzie mogli się do nich bezpośrednio zwracać, i ludzie kierowali swoje prośby do nich poprzez wstawiennictwo Maryi lub innych świętych. Maryja w Bogurodzicy jest przedstawiana jako osoba prawie doskonała, o czym świadczy to że została ona wybrana spośród niewiast przez Boga. Jest ona matką Boga oraz dziewicą,czyli osobą niesplamioną grzechem. Bogurodzica jest napisana w formie hymnu, a informacje zawarte w utworze są zgodne z dogmatami i nauką kościoła chrześcijańskiego. W Lamencie Świętokrzyskim jest inna sytuacja, podmiotem lirycznym jest Matka Boska, która wypowiadając się w pierwszej osobie prowadzi monolog, w którym opisuje swoje cierpienie i bezsilność przy śmierci swojego syna Jezusa. Matka boska opis swoich przeżyć kieruje kolejno: do wszystkich ludzi, Jezusa, archanioła Gabriela oraz wszystkich matek....