Albert Einstein urodził się w 1879 roku w Ulm w Niemczech. Miał pochodzenie żydowskie. Od najmłodszych lat Albert przejawiał tendencję do zamykania się w sobie. Był raczej samotnikiem. Nie był również zbyt dobrym uczniem. Szczególnie trudno przychodziła mu nauka języków obcych. Nigdy nie opanował w zadowalającym stopniu żadnego z nich. Uczęszczał do gimnazjum w Monachium. W 1895 roku chciał przedwcześnie rozpocząć studia na politechnice w Zurychu, jednak nie zdał egzaminu. Ukończył więc liceum w Szwajcarii, zdał maturę, a następnie dostał się na wybrany kierunek. Jednocześnie zrzekł się obywatelstwa niemieckiego. Jego miłością była Mileva Marić, z pochodzenia Serbka, która wspólnie z nim studiowała. Kiedy zaszła w ciążę, pod wpływem nacisków rodziny Einsteina wyjechała do Serbii, gdzie urodziła córkę, a następnie oddała ją do adopcji. W 1903 roku ożenił się z Milevą, z którą następnie miał dwóch synów. W 1901 roku Einstein uzyskał obywatelstwo szwajcarskie. Po studiach miał duże trudności ze znalezieniem pracy, pracował jako nauczyciel w szkole średniej, potem zaś zatrudnił się jako ekspert techniczny w urzędzie patentowym. W 1900 roku opublikowane zostały jego artykuły na temat ruchów Browna i efektu fotoelektrycznego. W 1905 roku Einstein opublikował swoje przełomowe odkrycie – szczególną teorię względności – „O elektrodynamice ciał w ruchu”. Konsekwencją szczególnej teorii względności jest słynne równanie traktujące o równoważności masy i energii E = mc . W tym samym roku obronił pracę doktorską „O nowej metodzie wyznaczania rozmiarów molekuł”. Zaczął również nieodpłatnie pracować na uczelni. W 1909 roku nadano mu tytuł profesora nadzwyczajnego fizyki teoretycznej Uniwersytetu w Zurychu, wykładał również na Uniwersytecie Genewskim oraz na Uniwersytecie Niemieckim w Pradze. Od roku 1911 r. (rok po pierwszym zgłoszeniu jego kandydatury do Nagrody Nobla), Einstein był niemal zasypywany zaszczytami i propozycjami różnych stanowisk: członkostwa w Pruskiej Akademii Nauk czy profesury Uniwersytetu w Berlinie. W końcu został dyrektorem Instytutu Fizyki Cesarza Wilhelma i przeniósł się do Berlina. Rozstał się również z żoną, która zamieszkała z dziećmi w Zurychu. W 1915 roku została opublikowana tak zwana ogólna teoria względności, która stanowiła rozwinięcie jej pierwszej wersji. Einstein opisał tu różnice między przestrzenią, w której działają prawa geometrii Euklidesa a przestrzenią nie-Euklidesową. Teoria podważała bezwzględność przestrzeni, a także przedstawiała twierdzenie o odchyleniu toru światła obok gwiazdy. Była to nowa teoria grawitacji, która...