Obraz Caspara Friedricha, jednego z najwybitniejszych artystów romantyzmu, przedstawia samotnego mężczyznę stojącego na ogromnej skale. jest on ubrany w ciemnozielony frak i wysokie buty. Nie widzimy wyrazu jego twarzy, ponieważ jest odwrócony tyłem. Stoi na krawędzi i spogląda na otoczenie. Przed jego oczami rozpościerają się ledwo widoczne wzgórza. Mężczyzna podziwia piękno natury, zachwyca się widokiem, którzy ma okazję ujrzeć. Przypisując mu typowe dla romantyzmu cechy, możemy wysmuć, że postać na obrazie rozmyśla nad bytem ludzkim. Prawdopodobnie zastanawia się nad jego sensem, może wspomina swoją nieszcześliwą miłość. Rozmyśla o najważniejszych wartościach w życiu każdego człowieka. Mężczyzna ten lewą nogę ma lekko wysuniętą do przodu, zaś prawą rękę ma położoną na biodrze. Postawa ta ukazuje pewność siebie, wyższość i dumę. Być może uważa się on za lepszego od osób z jego otoczenia.

Na obrazie dominują zimne kolory - biały, niebieski oraz jasny róż. Dzięki temu możemy wysnuć, że wędrowiec otoczony jest morzem porannych mgieł. Jasna kolorystyka nadaje obrazowi również czysty, przejrzysty charakter. Panujący tam nastrój oddaje głębokie uczucie samotności. Pokazuje jak niewielki jest człowiek, wśród potęgi świata i żywiołów.

uważam, że obraz niemieckiego malarza jest fantastyczny. Mimo, że nie widzimy wyrazu twarzy bohatera, dzieło wypełnione jest silnymi emocjami, które bez trudu możemy dostrzec.