Babilonia to państwo utworzone z miasta Babilon przez Hammurabiego, który został jego władcą na początku XVIII wieku przed naszą erą. Sprawował on najważniejsze o niepodzielne rządy. Jego potęga polegała na licznej i dobrze uzbrojonej armii, oraz skutecznie działającej administracji. Hammurabi stworzył tzw. Kodeks Hammurabiego, czyli spis obowiązujących praw. Przepisy te wydają się dziś surowe, ale władca uważał, że kara powinna odzwierciedlać winę oskarżonego.

Najwspanialszą budowlą i chlubą Babilończyków był zbudowany w VI wieku przed naszą erą za rządów Nabuchodonozora III most na Eufracie-jeden z pierwszych mostów stałych na świecie. Jednak największą sławę Babilończykom przyniosły wiszące ogrody, które zostały uznane za jeden z siedmiu cudów świata.

Mieszkańcy Babilonu byli politeistami, czyli modlili się do wielu bogów. Najważniejszym z nich był Marduk. Jego świątynia znajdowała się w centrum miasta. Obok powstał zikkurat, który uważany jest przez niektórych za wieżę Babel opisaną w Biblii. Służyła ona do składania ofiar, obserwacji astronomicznych i wróżbiarstwa. Babilończycy wyznaczyli zodiak, który zachował się do dziś, podzielili rok na miesiące i stworzyli kalendarz.

Asyria było to miasto na północy Mezopotamii. Jego najważniejszymi miastami były Aszur i Niniwa. W X wieku przed naszą erą Asyria rozpoczęła podboje sąsiednich krain. Okres świetności przepada w VII wieku przed naszą erą za panowania Sargona III Wielkiego. Kraj ten nie był tak bogaty jak Babilonia, ale przez kilkaset lat udało mu się stworzyć największe imperium na Bliskim Wschodzie. Asyria pozycję zawdzięcza wspaniałej armii, która odznaczała się wyjątkową brutalnością.

Jednemu z ostatnich królów, Asurbanipalowi sławę przyniosły nie tylko zwycięstwa wojenne, lecz także dokonania na rzecz kultury, m.in. wzniesiono wiele świątyń i pałaców, założono wspaniałą bibliotekę. W 612 r. przed naszą erą sprzymierzone wojska Babilonu i Persji zdobyły i zniszczył Niniwę. W ten sposób położono kres panowaniu Asyrii.