Powieść Zofii Nałkowskiej „Granica” to powieść społeczno-obyczajowa. Autorka przedstawiła przede wszystkim przekrój klas społecznych istniejących wówczas w Polsce. W utworze poznajemy mieszczan (Cecylia Kolichowska), ziemian (Ziembiewiczowie), bogaczy (Tczewscy) oraz biedotę (Justyna i jej matka). Każda z tych warstw pokazana została z różnych stron. Społeczeństwo jest podzielone pod każdym względem. Bohaterów różni przede wszystkim status majątkowy, ale także obyczaje, sposób mówienia i zachowania się. Klasy nie mają szansy się między sobą porozumieć. Podobnie nie jest możliwe, żeby warstwy te się przenikały. Romans Zenona z pochodzącą z biedoty Justyną uznawany był za skandal społeczny i obyczajowy. Dlatego właśnie zmusił dziewczynę do usunięcia ciąży. Dziecko ze służącą byłoby plamą na jego honorze, a przede wszystkim wizerunku. Ludzie biedniejsi mają swoje miejsce w hierarchii społecznej. To uniemożliwia im wybicie się do wyższej warstwy społeczeństwa. Pewne przyzwyczajenia i tradycje posiada się od urodzenia. Na początku powieści Nałkowskiej dowiadujemy się, co się stało w wyniku splotu wielu zdarzeń. Wiemy już jak zakończyła się historia Zenona i Justyny, ważne są jednak powody zaistnienia takiej sytuacji. Autorka stopniowo wyjaśnia przyczyny wydarzenia. Dokonuje tego poprzez wnikliwą analizę psychiki postaci oraz wydarzeń, które...