Kultura i sztuka starożytnej Grecji Praca przedstawi w sposób problemowy dorobek kultury i sztuki Grecji starożytnej, a Grecja starożytna, o której będzie mowa w poniższym eseju, to nie jednolity organizm państwowy, a zespół polis rozciągających się na Półwyspie Bałkańskim i wyspach Morza Śródziemnego, Egejskiego i Jońskiego oraz na nadbrzeżnych terenach Azji Mniejszej, a za okres dominacji kultury greckiej przyjmuje się wśród całej starożytności okres od wojen grecko-perskich w latach 470-479 przed naszą erą do podboju tych ziem przez Rzymian w 146 roku przed naszą erą. Kultury i sztuki, pojmowanej jako materialny, artystyczny i duchowy dorobek ludzkości gromadzony i wzbogacany w przeciągu lat istnienia cywilizacji zdecydowanie możemy szukać w Grecji starożytnej. Śródziemnomorski klimat Grecji, wyjątkowo przyjazny człowiekowi, sprzyjał rozwojowi na tamtych terenach pewnych cywilizacji, ale na rozwinięcie zintegrowanego państwa nie pozwalało ukształtowanie terenu – wyjątkowo górzysty obszar nie sprzyjał komunikowaniu się i utrudniał zdobywanie tych ziem najeźdźcom, przez co pozbawił ludność czynnika państwotwórczego, jakim jest wspólny wróg czy cel. Jednak dzięki temu brakowi jednolitości, dzięki systemowi miast – państw, każde z nich, choć posiadało podobne podstawy kulturowe i kanony sztuki, interpretowało je na swój własny sposób, co widać głównie w dzisiejszych zbiorach mitów greckich, gdzie mamy do czynienia z wieloma różnymi wariantami tych samych podań. Na kulturę i sztukę niemały wpływ miała również polityka i hierarchia społeczna większości polis, w której brakowało np. typowych kapłanów, narzucających wyznawcom dogmaty i formułujących tabu. Tak skondensowany pod względem czasowym wszechstronny rozwój, jaki w tamtym czasie osiągnęła Grecja nie mógłby być możliwy, gdyby Grecy musieli pracować fizycznie na swoje życie – niewolnicy, „mówiące narzędzia”, stanowili właściwą podstawę ówczesnej kultury i sztuki. Artyści czy myśliciele mogli zajmować się potrzebami wyższego rzędu, ponieważ niewolnicy zapewniali im zaspokojenie tych biologicznych. Można śmiało stwierdzić, że chociaż religia Greków w obrządku ograniczała się do składania ofiar bogom, świętowaniu ku ich czci i wróżbach, zdominowała życie mieszkańców tamtych terenów. Jej forma pozwoliła na rozwój kultury i sztuki w formie, którą podziwiamy i z której czerpiemy dziś. Niesamowicie rozbudowany panteon, a także dosyć zdystansowane podejście do bogów i religii w ogóle, jakie posiadali Grecy, było zasługą, jak już wspomniałam, brakiem dogmatów i tabu. Starożytni Grecy to monoteiści, których...