Głównym bohaterem powieści Henryka Sienkiewicza Pt. „W pustyni i w puszczy” jest Staś Tarkowski. Jego matka była Francuzką, a ojciec Polakiem. Urodził się i wychował w Port Saidzie. Miał 14 lat. Piękne, błękitne oczy dodawały urody jasnowłosemu Stasiowi.

Pierwszoplanowy bohater jest bardzo dobrze zbudowany i silniejszy od swoich rówieśników. Dobrze pływa i jeździ konno. Dzięki swojej wspanialej kondycji Staś cieszył się żelaznym zdrowiem. Był bardzo ciekawy świata, posiadał też bystry umysł i był inteligentny. Świetnie orientował się w terenie, znał bogatą florę i faunę Afryki. Łatwo uczył się języków, poznał już angielski, polski, francuski i arabski. Ten wzorowy uczeń nigdy nie miał problemów z nauką. Podstawowymi cechami charakteru Stasia były prawość i szlachetność, kiedy miał możliwość zabicia Idrysa nie zrobił tego, bo stał tyłem do niego. Gdy nadarzyła się jednak okazja to pozabijał porywaczy, ale zrobił to dla ratowania siebie i Nel. Był odważny, bo nie bał się powiedzieć Mahdiemu że nie przyjmuje jego wiary, tutaj udowodnił, że ma swój honor i nie wyrzekł się swojego Boga. Dzięki swojej pomysłowości Staś robił latawce, które puszczali po to aby pomóc w ich odnalezieniu. Dobry był nie tylko dla Nel, ale i dla wszystkich i starał się im pomagać, gdy tylko był w stanie pomóc. Zawsze dotrzymywał danej obietnicy, kiedy obiecał ojcowi Nel, że będzie się nią opiekował przez całą podróż, dotrzymał i tej obietnicy. Dzięki swojej zaradności umiał wybrnąć z każdej sytuacji: gdy Nel była chora zdobył dla niej lekarstwo - chininę i w każdej trudnej sytuacji nie tracił głowy ale postępował rozważnie. Kiedy w mieście panował głód Staś poszedł do pracy, aby zdobyć jedzenie dla Nel, to świadczyło o tym że był bardzo dobry dla Nel i pracowity .miał także jedną wadę. Był zarozumiały i pogardliwie mówił o 8 latach swojej towarzyszki.

Możemy brać przykład z postępowania Stasia i wiele się od niego nauczyć. Bardzo bym chciała mieć takiego przyjaciela.