"Mały Książę" jest książką adresowaną do wszystkich czytelników - zarówno małych jak i dużych. Zwraca uwagę przede wszystkim na to, że w życiu człowieka nie jest najważniejsze posiadanie różnych rzeczy, przedmiotów. Nie wolno oddawać sie wyłącznie gromadzeniu owych rzeczy. Należy także poświęcić się komuś, nie zaś być bankierem liczącym gwiazdy dla samego liczenia, królem rozkazującym, by rozkazywać, podróżnym bez celu wędrówki. Jeśli poświęcimy życie komuś, z pewnością będziemy mieli w nim przyjaciela. A przyjaźń jest niesłychanie ważna w życiu każdego. Przyjaciela nic i nikt nie może zastąpić. Warto zwrócić uwagę na rozmowę tytułowego bohatera z Lisem. Jak z niej wynika, mieć przyjaciela to znaczy wiele mu poświęcić, czuć sie za niego odpowiedzialnym, opiekować sie nim. To właśnie jest sensem ludzkiego życia, decyduje o jego wartości. Miłość jest w Małym Księciu uczuciem pięknym, mówi sie o niej w sposób delikatny, z wielką wrażliwością. Miłość czyni nasze życie pełniejszym, wiążę nas z innymi ludźmi, pozwala zarazem bardziej intęsywnie odczuwać otaczający nas świat. Miłość to zaprzeczenie wyobcowania jednostki, poczucia samotności, a cały utwór jest jakby wielkim ostrzeżeniem przed taką izolacją. Każdy musi czuć sie związany z jakąś wspólnotą, choćby rodzinną czy ojczystym krajem. Taka łączność jest człowiekowi niezbędna, jest warunkiem jego wewnętrznego spokoju, ładu w stosunkach z innymi ludźmi. To jedna z najważniejszych idei Saint-Exupéry'ego. Samotność jest w niej czymś strasznym, uniemożliwia wewnętrzny rozwój człowieka, wzbogacenie jego uczuć. A bez tych ostatnich wartości duchowych ludzie stają się...