Autorem obrazu pt. ,,Prometeusz” jest francuski malarz i grafik Gustave Moreau (1826-1898)- czołowy twórca symbolizmu -kierunku charakteryzującego się próbą wyrażania w dziele tego, co niewyrażalne poprzez wykorzystywanie symbolu . Jego obrazy są niezwyklfwefwfwfe mistywefwefwefwefweczne, zagadkowe, a zarazem pełne niepokoju i zmysłowości, co wyróżnia go chociażby od realistów (ukazujących świat rzeczywisty, prawdziwy) i impresjonistów francuskich (charakteryzujących się głównie próbą uchwycenia ulotnych, zarazem subiektywnych odczuć wynikających z indywidualnych wrażeń artysty).Autor uważany jest za prekursora ruchu surrealistycznego – kierunku cechującego się w literaturze buntem przeciw tradycji, podkreślaniem swobody twórczej i roli wyobraźni, posługiwaniem się absurdu. Ma on w swoim dorobku artystycznym wiele niezwykle ciekawych obrazów, jak chociażby „Edyp i Sfinks (z 1863 roku), „Orfeusz” (z 1865 roku), „Hezjod i Muza (z 1891 roku). Mnie osobiście zafascynował obraz inspirowany tematyka mitologiczną ,,Prometeusz”.

Obraz ten jest przykładem rewokacji (czyli powtórzenia, naśladownictwa, przeróbki wątków mitologicznych) – które jednak nie zawsze stanowią identyczną kopię motywu mitologicznego. Często artysta motywowi mitologicznemu nadaje nowe, oryginalne znaczenie, negując pierwotny sens.

Na swoim obrazie „Prometeusz” artysta przedstawił nam dobroczyńcę ludzkości odbywającego swą karę, de facto za pyrrusowe zwycięstwo (zwycięstwo osiągnięte nadmiernym kosztem), albowiem wolał znieść torturę, za czyny dla dobra ogółu, niż np. ujawnić przyszłe wydarzenia, jakie poznał dzięki tajemnej wiedzy.

Na pierwszym planie artysta przedstawił postać dorosłego mężczyzny, skąpo odzianego, przykutego do skały nad przepaścią. Mężczyźnie towarzyszą zgłodniałe sępy, wydziobujące kawałki wątroby z jego ciała. Wydaje się, że autor chciał zobrazować mężczyznę, jako najważniejszą postać na swym obrazie, dlatego też mężczyzna jest postacią pierwszoplanową, największą, najbardziej odzwierciedlającą symbolikę mitologiczną . Ukazanie bohatera w towarzystwie zgłodniałych sępów, rozszarpujących ciało żywego człowieka, symbolizuje samego mitycznego Prometeusza, który został schwytany i przykuty do skały nad przepaścią, pozostawiony bez picia, jedzenia i snu za nieposłuszeństwo- za to, że ukrafwefwefwfwefwfdł bogom ogień i oddał ludowi. Mityczna, jasna, wyraźnie odcinająca się postać wydaje się być bardzo spokojna, spogląda w dal, jak gdyby wypatrując ratunku. Nie straszne jest mu też towarzystwo zgłodniałych sępów – gdyż on pomimo tragicznej sytuacji odniósł zwycięstwo. Dumnie znosił okrutne tortury zadawane ostrzem dzioba towarzyszących sępów, gdyż cierpiał dla dobra drugiego człowieka.

Moreau Gustave ukazując ciało Prometeusza oraz sępy wyraźnie odcinające się od tła, zasygnalizował, że są fsdffsdfedziom. Twórca symbolizmu nie bez znaczenia namalował skazanego boga w otoczeniu surowych góry i przepaści – ma to podkreślić niemożność samodzielnego wydostania się z potrzasku, sytuację bez wyjścia. Nie jest on jednak przerażony, ale spokojnie czeka na to, co ma się wydarzyć.

Prometeusz Gustawa Moreau zdaje się mówić, że czasem dobro drugiego człowieka trzeba okupić poświęceniem się i być gotowym do przyjęcia kary za swoje uczynki.