Fryderyk Franciszek Chopin urodził się 1 marca 1810 lub 22 lutego we wsi Żelazowa Wola koło Sochaczewa, na Mazowszu, w ówczesnym Księstwie Warszawskim. Ojciec kompozytora Mikołaj Chopin, spolonizowany Francuz, był tam zatrudniony jako nauczyciel i wychowawca dzieci. W 1806 roku Mikołaj poślubił Teklę Justynę Krzyżanowską. Fryderyk był drugim z ich czwórki dzieci. Wkrótce po jego narodzinach Chopinowie przenieśli się do Warszawy, gdzie Mikołaj Chopin otrzymał posadę wykładowcy języka i literatury francuskiej w Liceum Warszawskim i poprowadził pensjonat dla synów ziemiańskich spoza Warszawy. Bardzo wcześnie objawił się talent muzyczny Fryderyka, porównywano go z dziecięcym geniuszem Mozarta. Mając 7 lat był już autorem dwóch polonezów (g-moll i B-dur) i był ozdobą i atrakcją przyjęć w arystokratycznych salonach stolicy. Pierwszych profesjonalnych lekcji gry na fortepianie udzielał mu Wojciech Żywny. W latach 1823-26 Fryderyk pobierał naukę w Liceum Warszawskim. Letnie wakacje spędzał na wsi, m. in. dwukrotnie w Szafarni na Kujawach, wykazując szczególne zainteresowanie polskim folklorem. W 1826 roku został studentem Szkoły Głównej Muzyki w Warszawie, kierowanej przez J. Elsnera. W czasie studiów powstały pierwsze szeroko rozbudowane dzieła: Sonata c-moll, Wariacje op. 2 na temat z Don Juana Mozarta, Rondo a la Krakowiak, Fantazja op. 13 na tematy polskie oraz Trio g-moll na skrzypce, wiolonczelę i fortepian. Szkołę ukończył w 1829 roku. Natychmiast po ukończeniu studiów, w lipcu 1829 roku udał się na krótką wycieczkę do Wiednia i wystąpił dwukrotnie w Krtnerthortheater, grając z orkiestrą Wariacje op. 2 na temat Mozarta i Rondo a la Krakowiak op. 14. Odniósł fenomenalny sukces u publiczności. Również krytyka oceniła jego kompozycje bardzo wysoko. Po powrocie do Warszawy Chopin intensywnie zajął się komponowaniem. W tym okresie powstały pierwsze etiudy, nokturn, walce, mazurki, pieśni do słów Stefana Witwickiego. Wkrótce Chopin zaplanował dłuższy wyjazd do Berlina, jednak ostatecznie wybrał Wiedeń. Po uroczystym pożegnalnym koncercie Fryderyk wraz z przyjacielem Tytusem Woyciechowskim wyjechali do Austrii. Tymczasem w Polsce wybuchło powstanie listopadowe. Woyciechowski powrócił do Warszawy, by wstąpić do wojska, Fryderyk zaś uległ perswazjom przyjaciela i pozostał w Wiedniu, ale przejęty powstaniem przestał myśleć o karierze i organizowaniu koncertów. Wciąż jednak komponował, a intensywne przeżycia ukształtowały ostatecznie jego indywidualny styl muzyczny. Zrezygnowawszy z wyjazdu do Włoch, Chopin postanowił udać się do Paryża. Po drodze dał koncert w...