I. Nie od dziś wiadomo, że jedną z najważniejszych funkcji współczesnego państwa jest zapewnić obywatelom podstawowe warunki ochrony podczas wystąpienia i pojawienia się zagrożenia ze strony klęsk żywiołowych lub innych wydarzeń będących efektem działań sił natury bądź też spowodowane awariami technicznymi. Stopień zagrożenia współczesnych miast w naszym kraju jest w znacznej mierze uzależniony od jego struktury, infrastruktury technicznej, istniejących źródeł zagrożeń bądź też innych czynników. Niezależnie od miasta wszędzie jednak trzeba stosować tzw. środki zapobiegawcze oraz dysponować odpowiednimi siłami i środkami niezbędnymi do poradzenia sobie oraz podjęcia działań w razie wystąpienia sytuacji kryzysowej. Organy państwa muszą być przygotowane do działania kiedy nastąpi zagrożenie bezpieczeństwa porządku publicznego jest to traktowane jako ogół warunków i urządzeń społecznych, które mają za zadanie chronić państwo, życie, zdrowie obywateli przed groźnymi zjawiskami powodującymi również duże straty materialne. Cała ta problematyka znajduje odzwierciedlenie w aktach prawnych, głównym aktem regulującym zakres tej materii jest Ustawa o Zarządzaniu Kryzysowym z dnia 26 kwietnia 2007 roku. Ustawa ta mówi, że zarządzanie kryzysowe jest to działalność organów administracji publicznej, która kieruje bezpieczeństwem narodowym oraz powinna zapobiegać wystąpieniu sytuacji kryzysowych, poprzez zaplanowanie działania przejmuje nad nimi kontrolę, odpowiednio reaguje oraz usuwa skutki, odtwarzając infrastrukturę przywracając jej pierwotny stan [Dz. U. z 2007 r. nr 89, poz. 590]. Najlepszym ‘ratunkiem’ podczas wystąpienia zagrożenia jest po prostu zapobieganie im, czyli należy prognozować i szacować możliwość wystąpienia zagrożeń stwarzających możliwą sytuację kryzysową. Warto więc zdefiniować sobie pojęcie kryzysu i sytuacji kryzysowej, aby móc lepiej zrozumieć źródło problemu. Pod pojęciem kryzysu należy rozumieć „sytuację niekorzystną dla kogoś lub czegoś” lub też „zestaw gwałtownych i nieuniknionych zdarzeń, które powodują wpływ sił destabilizujących w ogólnym systemie międzynarodowym na poziomie powyżej akceptowanej normy” [materiały NATO]. Z kolei sytuacja kryzysowa jest następstwem zagrożenia i prowadzi do zerwania lub naruszenia więzów społecznych przy równoczesnym zakłóceniu funkcjonowania instytucji publicznych jednak w takim stopniu, że użyte środki niezbędne do przywrócenia bezpieczeństwa nie uzasadniają wprowadzenia żadnego ze stanów nadzwyczajnych. Jest to zdarzenie, które powoduje negatywne skutki dla zdrowia, życia ludzi i zwierząt, mienia i...