Urodzony 3 II 1735 w Dubiecku. Pochodził z rodziny świetnej,

niezamożnej, z racji czego już od najmłodszych lat zostaje przeznaczony do

stanu duchownego. Uczy się w kolegium jezuickim, we Lwowie oraz w seminarium

duchownym misjonarzy w Warszawie, gdzie po raz pierwszy styka się

z myślą europejskiego oświecenia i literaturą francuskiego klasycyzmu. Początkowo

związany, poprzez koligacje rodzinne, z przeciwnym wszelkim reformom

obozem republikańskim, zmienia orientację polityczną w czasie bezkrólewia

w latach 1763 – 1764. Od elekcji w roku 1764 pozostanie Krasicki

wiernym stronnikiem króla Stanisława Augusta i obozu królewskiego. Poeta

od samego początku łączy działalność polityczną z zainteresowaniami literackimi

jako twórca i redaktor słynnego Monitora. W roku 1766 zostaje konsekrowany

na biskupa warmińskiego. Od tego momentu zaczyna się wycofywać

z aktywnego uczestniczenia w życiu politycznym Warszawy, osiada

w Lidzbarku Warmińskim i w stolicy bywa sporadycznie. Nie zapomina jednakże

odwiedzać króla Stanisława na słynnych obiadach czwartkowych. Od

roku 1772 nawiązuje żywe kontakty z dworem króla pruskiego, co pomaga mu

dojść do godności arcybiskupa w roku 1795, warto jednak wspomnieć, że jako

poeta i publicysta nie jest Krasicki nadmiernie zainteresowany sprawami kościelnymi

i całą odpowiedzialność za rządzenie diecezją składa na barki niższych

duchownych. Umiera on w Berlinie w 14 III 1801 roku.