Postępowanie z osobami, które uległy skażeniu promieniotwórczemu, powinno przebiegać według następującej kolejności: 1. Ocena sytuacji (sprawdzenie i ustalenie poziomu zewnętrznego skażenia promieniotwórczego przy użyciu odpowiedniej aparatury radiometrycznej). 2. Zapewnienie bezpieczeństwa sobie i poszkodowanemu (środki ochron osobistej, odzież ochronna, rękawice, maska przeciwgazowa). 3. W zależności od stanu poszkodowanego wyniesienie go lub wyprowadzenie z miejsca, gdzie mógłby podlegać dalszemu skażeniu. 4. Przeprowadzenie odkazania poszkodowanego: • Rozebranie poszkodowanego; • Usunięcie skażonej odzieży; • Wykonanie zabiegów sanitarno-higienicznych- płukanie powłok ciała, jamy ustnej i nosogardzieli woda, płynem fizjologicznym, roztworem kwaśnego węglanu sodu lub wersenianu sodowo-wapiennego (w przypadku skażenia skóry w otoczeniu naturalnych otworów ciała przy odkażaniu należy zwrócić uwagę, aby popłuczny nie trafił do oczu, nosa i jamy ustnej; • Ostrzyżenie poszkodowanego (gdy skażenie dotyczy owłosionych części powłok); • Wywołanie wymiotów, podanie odtrutek uniwersalnych (węgiel aktywowany) w przypadku skażeń promieniotwórczych przewodu pokarmowego; • Zabezpieczenie skażonych materiałów (odzież, popłuczyny, włosy), aby zapobiec rozprzestrzenianiu się skażenia. • PAMIĘTAJ! Szybka i właściwa przeprowadzona dekontaminacja (odkażanie) zabezpiecza przed rozwojem promiennych uszkodzeń powłok ciała i wtórnymi wewnętrznymi skażeniami promiennymi, a jednocześnie chroni udzielających pomocy przed wtórnym skażeniem. 5. Zaopatrzenie ran, oparzeń, masywnych krwawień zewnętrznych, unieruchomienie złamań. 6. Przygotowanie poszkodowanego do ewakuacji (zapewnienie poszkodowanemu spokoju, ułożenie przeciwwstrząsowe). Zatrucia toksycznymi środkami przemsłowymi: Ze względu na skalę produkcji przemysłowej oraz toksyczność największa zagrożenie dla ludzi- w wypadku awarii przemysłowej lub katastrofy – stanowi chlor i amoniak. Mimo że chlor ma bardziej toksyczne właściwości, to jednak warunki jego przechowywania i transportu sprawiają, że jest on około 15-krotnie mniej niebezpieczny niż amoniak. Oba te związki działają dusząco, drażniąco i żrąco. Amoniak jest gazem bezbarwnym, lżejszym od powietrza, o charakterystycznym ostrym, gryzącym zapachu. Objawy zatrucia występują natomiast po skażeniu. Są one następujące: • Obrzęk śluzówki nosa, kichanie, drapanie i...