Iliada jest jednym z najdoskonalszych dzieł literackich starożytności. Spotykamy się w niej z wieloma bohaterami, którzy mają większe lub mniejsze znaczenie. Celem mojej pracy jest skupienie się na bohaterze drugoplanowym – Hektorze. Chciałabym podkreślić jednak to że mimo, że nie jest to postać centralna to odgrywa on ważną rolę. Hektor był synem Prima i Hekabe, mężem Andromachy i ojcem Astianksa. W Iliadzie znajdujemy niewiele informacji na temat jego dokładniejszych danych. Wiemy natomiast, że nosił zaszczytny tytuł najdzielniejszego Trojańskiego żołnierza. Przejdę teraz do interpretacji elementów, które podkreślają indywidualność charakteryzowanej prze ze mnie postaci. Zacznę od portretu bohatera w którym mimo skąpych opisów wyglądu w dziele Homera nie może zabraknąć tego, że był to mężczyzna o muskularnym ciele na którym doskonale prezentowała się jego piękna spiżowa zbroja. Dzięki dzielności i oddaniu w walce jego twarz miała niezwykle męskie rysy twarzy. Następnym punktem pracy jest usposobienie mojego bohatera. Myślę, że bardzo ważną cecha Hektora na która należy zwrócić szczególną uwagę jest umiejętność okazania szacunku nawet wrogom. Doskonałym przykładem na to jest jego postawa podczas pojedynku z Achillesem. Hektor chciał zawrzeć z nim układ o godne pochowanie ciała przegranego. Analizując dialog syna Peleusa i dzielnego Trojana możemy dostrzec, że bohater nie jest w żaden sposób wyniosły czy nerwowy. Myślę, ze takie nastawienie wobec nieprzyjaciół jest bardzo trudną sztuką, zwłaszcza dla nas-ludzi współczesnych, często nieumiejących okazywać szacunku nawet naszym bliskim. Innymi cechami charakteryzującymi tę postać jest życzliwość i spokój, które uwidaczniają się szczególne podczas pożegnania z rodziną przed wyruszeniem na wojnę. Hektor odznaczał się dużą siłą i doświadczeniem w walce. Właśnie dzięki tym uzdolnieniom był on dumą i sławą Troi. Ostatnim elementem mojej interpretacji jest analiza wewnętrznych cech bohatera. Wyróżniał się wielką odwagą i poświęceniem. Hańbą dla niego było tchórzostwo. Potwierdza się to w rozmowie z Andromachą, którą przekonuje, że gdyby nie stanął w szeregach Trojan to odczuwałby wielkie cierpienie. Ciążyło na nim wielkie brzemię odpowiedzialności za kraj i bliskich. Mimo, że był wielkim śmiałkiem wiedział również co to strach i wątpliwości. Doskonałym przykładem na to jest jego ucieczka przed Achilem wywołana lękiem przed śmiercią. Jednak umiał pokonać swoją trwogę czyli zwyciężyć nad sobą i stawić czoło groźnemu przeciwnikowi. Trzeba zauważyć że Hektor nie był egoistą, wręcz przeciwnie zawsze starał się o...