Zasada sądowego wymiaru sprawiedliwości

Zasada sądowego wymiaru sprawiedliwości, czyli tak zwane prawo do sądu, zapewnienia każdemu człowiekowi uprawnienia do przedstawienia swojej sprawy przed sądami.

Zasada rzetelnego postępowania i prawo do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki

Prawo strony do rzetelnego postępowania zostaje zrealizowane wtedy, gdy sąd wykonuje wszelkie czynności należące do jego kompetencji zgodnie z prawem.

Zasada ta zobowiązuje również strony i uczestników postępowania do takiego działania, które polega na nienadużywaniu praw procesowych.

Z zasady rzetelnego postępowania można wyprowadzić nakaz rozpoznawania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, czyli w rozsądnym terminie.

Zasada niezależności sądu i niezawisłości sędziowskiej

Zgodnie z zasadą niezależności sądy są władzą odrębną i niezależną od innych władz natomiast sędziowie w sprawach swego urzędu są niezawiśli i podlegają tylko Konstytucji oraz ustawom.

Gwarancjami niezawisłość sędziowskiej jest przede wszystkim:

nieusuwalności z urzędu,;

nieprzenoszalności;

immunitet sędziowski;

zakaz dodatkowego zatrudnienia;

zakaz prowadzenia określonej działalności publicznej.

Zasada nadzoru judykacyjnego Sądu Najwyższego

Zgodnie z tą zasadą Sąd Najwyższy sprawuje nadzór nad działalnością sądów powszechnych i wojskowych w zakresie orzekania.

Zasad kolegialności

Polega na tym, że co do zasady sędzia nie orzeka w żadnej sprawie sam, lecz w składzie kilkuosobowym.

Zasada udziału czynnika społecznego w wymiarze sprawiedliwości

Zasada nakładającą obowiązek udziału ławników w postępowaniu cywilnym w I instancji. Ławnik to niezawodowy członek składu orzekającego, stanowiący czynnik społeczny w toku rozpoznawania sprawy.

Zasada instancyjności

Zgodnie z postanowieniami Konstytucji w Polsce postępowanie jest obowiązuj zasada dwuinstancyjności.

W związku z tym sprawa rozpatrzona i rozstrzygnięta przez sąd I instancji może być, w wyniku wniesienia środka odwoławczego, ponownie rozpoznana przez sąd II instancji.

Zasada jawności

Zgodnie z postanowieniami tej zasady, każdy ma prawo do jawnego rozpatrzenia sprawy, a

wyrok ogłaszany jest publicznie.