Kredyt bankowy

Umowa zawarta w formie pisemnej pomiędzy bankiem, a kredytobiorcą. Bank zobowiązuje się udostępnić określoną kwotę na określony cel oraz czas, a kredytobiorca zobowiązuje się wykorzystać kredyt zgodnie z jego przeznaczeniem oraz zwrócić pobraną kwotę wraz z należnym bankowi wynagrodzeniem w postaci prowizji i odsetek. Na podstawie tej definicji kredyt postrzegany jest jako specyficzny rodzaj stosunków zobowiązaniowych, którego wyróżniającymi cechami są: zwrotność, terminowość i oprocentowanie.

Podział kredytów bankowych

kredyt gospodarczy

kredyt obrotowy

kredyt w rachunku bieżącym

kredyt rewolwingowy

kredyt w rachunku kredytowym

kredyt docelowy przeznaczony na określoną w umowie operację

kredyt na pokrycie bieżących zobowiązań udzielony jako pomoc finansowa w przypadku braku środków pieniężnych na pokrycie zobowiązań z okresem kredytowania krótszym niż 30 dni

linia kredytowa odnawialna i nieodnawialna

kredyt sezonowy udzielany jest firmom związanym z sezonowością

kredyt wekslowy dyskontowy i akceptacyjny

kredyt inwestycyjny udzielony na sfinansowanie inwestycji – długoterminowy

kredyt dla osób fizycznych

kredyt mieszkaniowy

kredyt samochodowy

kredyt konsumpcyjny

Funkcje kredytu

emisyjna – wprowadzenie pieniądza do obiegu, polega na wprowadzeniu do cyrkulacji pieniądza poprzez kredytowy mechanizm emisji pieniądza. Funkcję tę realizuje każdy kredyt bankowy, gdyż każde udzielenie kredytu wprowadza do cyrkulacji nowy pieniądz, a każda spłata kredytu prowadzi do wycofania pieniądza z obiegu.

dochodowa – tworzenie korzyści ekonomicznych i finansowych dzięki powiększeniu skali produkcji, zwiększeniu siły nabywczej firmy,

rozdzielcza – kredyt wpływa na wzrost dochodu w danym regionie, branży oraz zwiększa popyt w określonym segmencie rynku,

interwencyjna – kredyt jest wykorzystywany jako instrument polityki ekonomicznej,

element rynku kapitałowego.

Zasady

Sposoby ujmowania kredytu:

formalno-prawne ujęcie kredytu;

zgodnie z nim, istotą kredytu jest wykorzystanie czasowo wolnych środków pieniężnych, a nie tworzenie nowych. Bank sprawuje tutaj rolę pośrednika w przekazywaniu potrzebującym podmiotom czasowo ulokowanych w nim, przez inne osoby, środków pieniężnych. W wyniku tej operacji, powstaje wierzytelność u kredytodawcy, oraz proporcjonalne kwotowo zobowiązanie u kredytobiorcy , ekonomiczne ujęcie kredytu;

wg tak rozumianego ujęcia, bank umożliwia dokonywanie wydatków pieniężnych w rozmiarach przekraczających aktualnie posiadane przez kredytobiorcę środków pieniężnych, poprzez tworzenie nowych dochodów i środków z równoczesnym ich udostępnieniem kredytobiorcy, na warunkach przewidzianych w umowie.

Standardowa umowa kredytowa zawiera:

datę i miejsce zawarcia umowy

dane stron umowy

postanowienia ogólne

kwotę i walutę kredytu

warunki uruchomienia

cel kredytu

okres kredytowania

zasady i termin spłaty kredytu

wysokość prowizji

wysokość oprocentowania

sposób zabezpieczenia kredytu

zakres uprawnień banku

termin i sposób postawienia do dyspozycji kwoty kredytowej

informacje o warunkach zmiany i odstąpienia od umowy przez bank i kredytobiorcę

informacje o skutkach naruszenia umowy oraz inne ustalenia stron.

Prawne formy zabezpieczenia kredytu

osobowe:

poręczenie – osoba fizyczna lub prawna zobowiązuje się do spłaty kredytu z odsetkami, jeżeli kredytobiorca nie spłaci go w terminie

weksel własny in blanco – kształtuje dodatkową ścieżkę egzekwowania roszczeń banku. Sporządza się deklarację wekslową, wg której bank jest uprawniony wypełnić weksel w przypadku zaprzestania spłaty

poręczenie wekslowe (awal)

gwarancja bankowa

przelew (cesja) wierzytelności – bank kredytujący żąda zadeklarowania przez nabywcę, że cedowaną wierzytelność przekaże bankowi kredytującemu

przystąpienie do długu

rzeczowe:

zastaw na rzeczach i prawach

blokada środków na rachunku bankowym – ustalona pisemnie z wykluczeniem odwołania

kaucja – wymaga umowy pisemnej, składa się ją na odrębnym rachunku bankowym

bon na okaziciela

hipoteka – zabezpieczenie spłaty kredytu na nieruchomości, dla której założono księgę wieczystą. Przypisana jest do nieruchomości bez względu na to, kto jest jej właścicielem. Nie można ustanowić jej na nieruchomości, którą dłużnik ma tylko do użytku.